
جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه
و توصیههایی به طلّاب-نیمه شعبان 1428
حضرت آیة الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این گفتار که در نیمه شعبان سال 1428هـ.ق ایراد شده است، به جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه پرداختهاند. ایشان در ابتدا به کیفیت صحیح برگزاری مجالس اهل بیت علیهم السلام اشاره نموده و خلوص نیت در برپایی این مجالس را مهمترین و اساسیترین اصل بشمار میآورند. در ادامه با مطرح نمودن تفاوت میان جشن نیمه شعبان با سایر اعیاد و موالید ائمه علیهم السلام، اهمیت وجود امام زنده در هدایت جامعه را مطرح مینمایند. حضرت استاد حیات و روح دین را در استناد آن به یک امام زنده دانسته و علت اصلی زنده بودن تشیع در قبال سایر مذاهب اسلامی را همین موضوع میدانند. عدم جواز تقلید از میت و لزوم اشراف مجتهد نسبت به مسائل باطنی و سلوکی از دیگر مباحث در این سخنرانی است. در بخش دیگری از این جلسه آیة الله طهرانی با بیان روایتی از امام سجاد علیه السلام خطاب به ابوحمزه ثمالی دلایل نیاز به استاد و راهنما در مسیر رشد و تکامل را مورد بررسی قرار میدهند. در پایان به بیان توصیههایی برای اهل علم در راستای پیروی از مکتب امام صادق علیه السلام میپردازند.
جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه
توضیحات:
حضرت آیة الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی در این گفتار که در نیمه شعبان سال 1428هـ.ق ایراد شده است، به جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه پرداختهاند. ایشان در ابتدا به کیفیت صحیح برگزاری مجالس اهل بیت علیهم السلام اشاره نموده و خلوص نیت در برپایی این مجالس را مهمترین و اساسیترین اصل بشمار میآورند. در ادامه با مطرح نمودن تفاوت میان جشن نیمه شعبان با سایر اعیاد و موالید ائمه علیهم السلام، اهمیت وجود امام زنده در هدایت جامعه را مطرح مینمایند. حضرت استاد حیات و روح دین را در استناد آن به یک امام زنده دانسته و علت اصلی زنده بودن تشیع در قبال سایر مذاهب اسلامی را همین موضوع میدانند. عدم جواز تقلید از میت و لزوم اشراف مجتهد نسبت به مسائل باطنی و سلوکی از دیگر مباحث در این سخنرانی است. در بخش دیگری از این جلسه آیة الله طهرانی با بیان روایتی از امام سجاد علیه السلام خطاب به ابوحمزه ثمالی دلایل نیاز به استاد و راهنما در مسیر رشد و تکامل را مورد بررسی قرار میدهند. در پایان به بیان توصیههایی برای اهل علم در راستای پیروی از مکتب امام صادق علیه السلام میپردازند.
جایگاه امام زنده در فرهنگ شیعه
18الآن بروید در خیابان نگاه کنید، در مغازهها یک دانه از این سیدیها بگیرید. تمام کتب فقه و احادیث در آن هست، قرآن در آن هست، نهج البلاغه در آن هست، اشعار در آن هست، همه در آن است؛ آن سیدی که از ما فقیهتر است! آن معلوماتی که او دارد ابن سینا هم نداشت، به گَردش هم نمیرسید؛ پس [چون] اینها همه در آن هست، ما باید برویم این را بگذاریم جلو بچرخد از این تقلید کنیم، سجده کنیم؟! چرا [نمیکنیم]؟ این سی دی و این قرص، فقیه است ولی فقیه مرده نه فقیه زنده و فقیه مفکِّر و فقیه عاقل و فقیهی که این مطالب را با نفس و با جانش ادراک کرده و جزئیات را میتواند بر کلّیات منطبق کند. این فقیه فقیه مرده است. فقط مطالب در آن است. ابوحمزه از امام سجاد علیه السّلام میشنود که باید به دنبال دلیل بگردد. ابوحمزه مگر فقیه نبود؟! مگر ابوحمزه ثمالی نسبت به احکام وارد نبود؟! [در جواب امام سجاد] میگفت: «یا ابنرسولالله احکام و مسائل را ما از شما میشنویم، دیگر دلیل یعنی چه؟ [شما] که مسائل را میدانید، ما از شما از فرزندانتان ـ چون ابوحمزه ثمالی زمان امام باقر و امام صادق هم درک کرده ـ احکام را میشنویم، دیگر دلیل یعنی چه؟ راهنما یعنی چه؟ دستگیر یعنی چه؟»
تا به حال مگر آنچه را که به دست ما رسیده چهکار میکردیم؟ تا حالا مگر نماز ظهر را شش رکعت میخواندیم که حالا شما میگویید فَاطلُبْ لِنَفسِکَ دَلیلاً! تا حالا چهار رکعت میخوانیدم، حالا هم چهار رکعت میخوانیم. تا حالا خمس و زکاتمان را اینطوری میدادیم ـ درست هم بود ـ از حالا هم همینطور میدهیم. دیگر فَاطلُبْ لِنَفسِکَ دَلیلاً یعنی چه؟ تا به حال ما حج را اینطور انجام میدادیم، شما هم تأیید میکردید، دیگر فَاطلُبْ لِنَفسِکَ دَلیلاً یعنی چه؟ [اما امام سجاد میفرماید:] «ای ابوحمزه ـ آنهم در سن پیری ـ تو نسبت به طرق آسمان جاهلتر هستی نسبت به طرق زمین، برو دنبال یک شخصی که دستگیریات کند، راهنماییت کند، مطلب را به تو بگوید، بصیر باشد، چشم و دلش باز باشد.»
