افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (1)

من برای این می‌گفتم. به چه درد من می‌خورد كه یك نفر بلند شود یك ادعای بی‌خود بكند یا نكند؟ به چه درد من می‌خورد؟ چه گیر من می‌آمد؟ چه از من كم می‌شد؟ درست؟ خب حالا آنهایی كه خارج از این گود و این حرفها هستند، حالا ما كه در این گود بودیم چی؟ ما كه روز و شب با آقا جان و با همه حشر و نشر داشتیم چه؟ شما می‌توانید ما را هم فریب بدهید؟ یا نه دیگر؟ وقتی ملاك در دست هست مگر انسان می‌تواند برخلاف ملاك حركت كند؟ مگر می‌تواند؟.

این شبهاتی كه اخیراً به وجود آوردند كه ما ادعای ولایت نكردیم! ادعای وصایت نكردیم! یك عده ما را بالا بردند و بعد خودشان هم با سر زدند ما را به زمین! چرا دارید دروغ می‌گویید؟ چرا؟ چرا دارید خلاف واقعیت شبهه ایجاد می‌كنید؟ چرا دارید واقعیات مثل روز روشن را انكار می‌كنید؟

چندى پيش يك نفر از تهران نيامد و با آقايان در مشهد ملاقات نكرد و وقتى اين كلمه را از آنها شنيد نگفت به آنها ما اين را از شما قبول نمى‌كنيم چون خود شواهدى به راى العين ديديم كه شما يك همچنين ادعايى كرديد و شما هم نتوانستيد جواب بدهيد؟ همین چندی پیش، هان؟! چرا دارید دروغ می‌گویید؟ چرا آن خیانتی كه بعد از مرحوم آقا در بین مردم ایجاد كردید، اختلاف انداختید، بین زن و شوهر جدایی انداختید، بین پدر و پسر جدایی انداختید، این امور خلاف را انجام دادید، چرا الان به جای توبه كردن و اقرار به خطا و اشتباه می‌گویید ما نكردیم؟ ما نبودیم؟ ما این حرف را نزدیم؟ آیا نمی‌دانید كه این مطلب بر گناهان شما اضافه می‌كند؟ این دنیا را برای چه می‌خواهید؟

سیصد شاهد حی وجود دارد بر حرفهایی كه می‌زدید كه حاضر هستند بر اینكه قسم بخورند و شهادت بدهند. یكی از آنها خود بنده. مباهله مى‌كنم من روى مطالبى كه مى‌گويم. يك به يك مباهله مى‌كنم. بفرماييد آمادگى داريم. از الان اعلام آمادگى مى‌كنم. اين همه بنده گفتم مناظره، چرا تا به حال پاسخى داده نشد؟ با شخص اول، با شخص اول اين جريان بنده آماده مناظره هستم و مباهله مى‌كنم. براى يك به يك كلمات. نه حرف زشت مى‌زنيم، نه حرف خلاف مى‌زنيم، فقط چند تا سوال مى‌كنيم، آيا فلان مطلب اين‌طورى بود يا نبود؟ دست روى قرآن مى‌گذاريم و مباهله مى‌كنيم. إبا نداريم، كسى كه ريگى به كفشش نيست إبا ندارد از اين گونه مطالب.