افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (1)

اگر این قضیه، قضیه ولایت نبود پس چه مسئله‌ای بود؟ چه چیزی می‌تواند باشد؟ حالا فهمیدید كه همه دروغگو هستند؟ حالا فهمیدید كه هجده سال پیش گفتم همه شان منافق‌اند، كل این جریان، حالا دیدید؟ حالا دیدید آن موقع راست گفتم؟ حالا بعد از هجده سال دارند انكار می‌كنند: كسی نگفته كه ولی هستم! كسی نگفته كه وصی هستم! كسی حرفی نزده!

اگر كسی نگفته پس چرا الان به ما سلام نمی‌كنید؟ ما هم كه داریم حرف شما را می‌زنیم، ما هم می‌گوییم كه شما نه وصی هستید و نه ولی هستید و یك آدم عادی هستید. یك آدم عادی عادی عادی عادی عادی هستید. بنده هم یك آدم عادی عادی عادی عادی هستم پس دعوای‌مان سر چه است؟ اختلافی نداریم. پس چرا افراد نباید به ما سلام كنند؟ خودم شنیدم از زبان مسئول ایشان، (دیگر واسطه ندارد كه بگوییم آن واسطه اشتباه كرده و كم و زیاد كرده و نمی‌دانم چه كرده) كه علت سلام نكردن ...

همین الان، همین الان شما به ما سلام می‌كنید یا نه؟ در ختم مرحومه والده ما، در سال گذشته، شخص مى‌آمد به خود من وقتى مى‌رسيد ... ماشاءلله انگار اينها خيلى ... حالا آقاى اخوى دارد با من حرف مى‌زند ولى طرف كله را اين‌ور مى‌كند و مى‌رود. ا ا ا ایشان دارد با من حرف می‌زند و دارد با من احوال پرسی می‌كند تو كله را آن‌ور می‌كنی می‌روی با آن عمامه اینقدری، شیخ، یعنی چی؟ تو از عرفان داری دم می زنی عزیزم؟! این عرفان این را به تو یاد داده كه پسر استادت در ختم مادرش دارد می‌آید بنشیند بعد تو ...

حالا بماند آن حرفهایی را كه زمان مرحوم آقا راجع به من می‌گفتی! اینها بماند. نه در قدح بلكه در مدح، حرفهایی كه می‌گفتی. آخر نه آن حرفهایت و نه این عملت! چرا ما معتدل نیستیم؟ چرا در حرم امام رضا علیه‌السلام پیرمرد هفتاد ساله می‌آید وقتی به من [می‌رسد] سرش را آن‌طرف می‌كند؟ آخر مگر من چه كرده‌ام؟ پیرمرد هفتاد ساله‌ای كه به قول خودش از شش سالگی تا كجا می‌آمده و می‌رفته در منزل و چه می‌كرده ... مگر من چه كردم؟ مگر من چه گفتم؟ من چه گفتم؟ من مگر همان حرفی را نزدم كه شما همین الان دارید می‌زنید؟ من گفتم نماز نخوانید؟ روزه نگیرد؟ شرب خمر كنید؟ دزدی كنید؟ مگر غیر از این بوده؟ پس توحید ما دروغ است، عرفان ما دروغ است، سایت ما دروغ است، تبلیغ ما دروغ است، رنگش عوض می شود، سرگرمی عوض می‌شود.