افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (1)

بسیار خب دارم یك سوال می‌كنم: اگر یك شخصی در یك موقعیتی نسبت به یك فردی اشتباه بكند آیا باید تا دم مرگ روی اشتباه خودش بایستد یا باید برگردد؟ شرعاً بنده چه تكلیفی داشتم؟ تكلیف داشتم بگویم آقا این حرفی كه بنده راجع به این آقا زدم اشتباه است و بخاطر حرف من سراغ‌ اینها نروید، خودتان بروید تحقیق كنید، خودتان بروید ببینید، خودتان بروید بر اساس ملاكات عمل كنید. بسیار خب ملاكات را بدست آوردید كه نعوذ باللَه یكی امام سیزدهم است! بسیار خب بروید دنبالش! به من چه؟ بخاطر حرف من نروید، بنده حرفم را پس گرفتم.

من دارم سوال می‌كنم اگر من اشتباه كرده باشم چه آنچه كه از پدرم نقل كردم، چه آنچه كه آن شخص (كه در سوریه فوت كرده) نقل كرده است و من از او نقل كردم، چه برداشت خودم بوده، اگر اشتباه بكنم وظیفه شرعی و وظیفه عقلانی و منطقی من این است كه روی اشتباهم تا قیامت بایستم و همه مردم كه گمراه می‌شوند به پای من نوشته بشود؟ یا اینكه بگویم ایها الناس آن حرفی كه آن موقع زدم اشتباه بوده؟

خیلی موارد اتفاق افتاده، خیلی موارد اتفاق افتاده كه مطلبی كه بیان كرده‌ام اشتباه بوده، در صحبت‌هایم ...، می‌گویم همین چند وقت پیش در صحبتهایم یك اشتباه كردم همین آقای حاج نصیری آمد گفت آقا این روایت را اشتباه خواندی، در شبهای ماه مبارك، دو شب بعدش آمدم و تصحیح كردم. البته آن مطلب بود ولی به یك شكل دیگری. ولی آن روایتی كه من خواندم اشتباه بود. گفتم روایت این است و منظور من آن بوده و اتفاقا ادعایم هم درست بوده است.

من كه معصوم نیستم، من كه ولی نیستم، من كه اشراف به مسائل ندارم، آیا این عمامه را برای چه بر سرم گذاشته‌ام؟ شما از كجا می‌خواهی به من اعتماد پیدا بكنی؟ در اینكه بیایم بگویم من ولی خدا هستم و علمم از امام زمان بالاتر است؟ آن موقع شما به من اعتماد پیدا می‌كنید؟ نخیر آقا جان! بنده به اندازه دهنم لقمه برمی‌دارم، بنده به اندازه علمم با شما صحبت می‌كنم، به اندازه تجربه‌ام ... امروز اشتباه می‌كنم فردا می‌آیم تصحیح می‌كنم. خیلی هم محترم می‌شوم، خیلی هم معزز می‌شوم، خیلی هم اعتماد رفقایم به من بیشتر می‌شود، كه این آدمی است كه اگر اشتباه كند به ما می‌گوید.