افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (3)

كدام دزد را شما دیده‌اید كه صادق باشد؟ می‌گویند بعضی از دزدها صادقند. باز هم صد گل به جمالشان. می‌گویند سابق بعضی‌ها بودند، داد می‌زدند مردم من این را دزدیدم، همه بدانید!

آدم دزد كه نمی‌آید بگوید من دزدیدم، پس مجبور است باز دروغ بگوید. آن كسی كه می‌آید یك خلاف می‌كند كه نمی‌گوید من خلاف كردم.

ببینید تمام مسائل آمد در این محوریت صدق و محوریت كذب. همه مسائل می‌آید در اینجا قرار می‌گیرد. پس آدمی كه دروغ بگوید بدانید كه تمام كارش دیگر چه خواهد شد، و دیدید كه چه شد. خودتان دیدید چه شد. و این چیزهایی كه دیگر آقایان دارند می‌گویند، بنده كه نمی‌گویم، خود آقایان دارند می‌گویند. خود آقایانی كه مسئول هستند دارند می‌گویند، بنده از خودم نگفتم.

مطالب كذب، دروغ، آمارهای دروغ كه دارند می‌دهند، چیزی نیست كه آدم بخواهد انكار بكند، چه را انكار بكنیم؟ چه را انكار بكنیم؟ انكار چه را می‌خواهیم بكنیم؟

لذا این تأكیدی كه مرحوم آقا داشتند بر اینكه باید این اتصال برقرار باشد، این تأكید به خاطر همین است. این تأكید به خاطر همین است كه نیاید یك روزی كه خلاصه یك جریانی پیش بیاید و آدم هِی مجبور باشد تأویل كند و توجیه كند.

من دارم این لیوان آب را می‌ریزم كه بخورم، می‌گویم آقا من می‌خواهم آب بخورم می‌گوید: بله، نیت شما همین خوردن چای هست منتها حالا به صورت آب می‌گویید!!

بابا می‌خواهم یك لیوان آب بخورم. متوجه نمی‌شوی آب چیست؟ این آب آب است ...

نه، این نیتش این بوده كه چای بخورد!

مگر خودم زبان نداشتم بگویم چای؟ می‌گویم آقا بنده می‌خواهم آب بخورم، لیوان و تنگ هم هست، آب هم از این تنگ ریختم در این لیوان ... از این راحت‌تر و شفاف‌تر؟

نه، نه، این منظورش چای است! من منظور او را از خودش بهتر می‌فهمم!

خب مگر مجبوری تأویل كنی؟ مگر مجبوری؟ تأویل كه دیگر بدتر است، من كه خودم دارم می‌بینم این كار را دارم انجام می‌دهم و به خاطر این هم دارم این كار را می‌كنم، حداقل صداقت داشته باش بگو آقا نه خیر این فلانی به خاطر این دارد این كار را می‌كند، این رأیی كه دارد می‌دهد برای این است.