افشاء نفاق و اعلام مباهله نسبت به مدعیان دروغین (3)

 كرده یا نه از همین گوینده‌ها، نویسنده‌ها و امثال ذلك به من ارتباط ندارد. شما كه می‌آیی و مطلب را در كتاب می‌آوری و برای همه پخش می‌كنی و این مردم شما را به عنوان یك عالِم اسلامی قبول می‌كنند، حالا برای بنده مسئولیت می‌آید. بنده نگویم؟ جلویم امام صادق ایستاده؛ بگویم، صدای تو درمی‌آید. خب صدای تو در بیاید بهتر است، صدای تو دربیاید، ولی من جلوی امام صادق سرافكنده نباشم؛ اشكال ندارد. رفقا می‌دانند كه وقتی بنده رساله نماز مرحوم آقا را تعلیقیه می‌زدم به عربی، البته قرار است به فارسی هم ترجمه بشود این رفقا آمدند به من گفتند كه آقا این تعلیقات را با همین كیفیت چاپ كنیم؟ گفتم مگر چیست؟ گفتند آخر این تعلیقات خیلی تند است. اصلا شما اینجا زیربنای فتوای آقا را زده‌اید.

 گفتم واللَه خود آقا هم به ما همین را یاد دادند! ما بنا نیست كه بت درست كنیم. ما طرف‌مان امام صادق است، اینجا باید فقط دهان‌مان را ببندیم.

 اما اینكه ایشان آمدند و كتاب نوشتند، ایشان هم یك فرد عالمِ سرباز امام صادق، خادم به مكتب امام صادق بود، البته ایشان هم نظرات ابتدایی‌شان بعدا تغییر پیدا كرده، از زمین تا آسمان تغییر پیدا كرده، خب ما هم از آن، یك مقداری جلوتر آمدیم. گفتیم ایها الناس این استدلال آنجا، این هم استدلال برای اینجا، خب كار بدی كردیم؟ حالا بنده بیایم بگویم چون ایشان پدر من است، چون موقعیت‌شان به خطر می‌افتد، ابّهت، علامه طهرانی، عارف، ... نه! ببینید این را می‌گویند فهم! پدر ما این را به ما یاد داد، این مسئله را كه فهمت را همیشه باز كن، نسبت به مسائل هرچیزی را در جایگاه خودش قرار بده.

 كسی كه بخواهد این مسیر را برود، فهم را باز كند، فهمش، اطلاعش، نسبت به مسائل را باز كند، این شخص در هر قدم یك تغییری در او پیدا خواهد شد. هِی تغییر، هِی، هِی، خودش هم می‌فهمد، هِی می‌بیند این دارد عوض می‌شود، دائم دارد نفس عوض می‌شود، هِی دارد فهم عوض می‌شود.