مرتب سازی:
مكتبهاى مختلف درباره ذات و افعال حق تعالى
18عرض شد که این مکتب، مکتب برهان را باطل نمیکند، ولی میگوید او کافی نیست، او یک حربهای است برای دشمن؛ امّا برای خودت چه؟
وقتی میخواهی غذا بخوری، البتّه باید یک شمشیر دستت باشد که اگر حیوانی بخواهد شما را پاره کند، دشمنی بخواهد شما را بکشد، دفاع کنید؛ امّا حربه شما را سیر نمیکند! کسی چاقو بزند در شکم خودش که سیر نمیشود! این باید یک سفره پهن کند و از همان غذاهایی که طبخ کرده بیاورد؛ پس بنابراین هم غذا خوردن لازم است و هم حربه در دست داشتن؛ امّا آنچه انسان را سیراب و سیر میکند: آب یخ در آن کاسههای فیروزهای ـ که اگر یخها در آن بغلطند، خیلی خیلی عالیست ـ و میوهها و مائدههای بهشتی است که برای انسان میآورند.
آرامش انسان منحصر در ارتباط قلبی او با خداست
انسان تا به زیارت خدا نرسد و به ذکر خدا نرسد قلب او آرام نمیگیرد، و آرامش او منحصر است در ارتباط قلبی او با خدا.
بحث ما به اینجا رسید، حالا میخواهیم بگوییم: ﴿ٱللَهُ نُورُ﴾، این مکتب را که انبیاء آوردهاند، خدا هم که میگوید: ﴿ٱللَهُ نُورُ﴾، چه کار باید کرد تا به این نور رسید؟ و این نور که ظاهر است فی حدّ نفسه و ظاهر کنندۀ غیر است، چرا مخفی است؟ علّت خفایش همان حجاب است، حجاب را بردارید، خود به خود ظاهر میشود: ﴿ٱللَهُ نُورُ﴾.
إنشاءاللَه در همین تتمّۀ مطالب امشب به خصوص، مذاکراتی هست که اگر خداوند علیّ أعلیٰ توفیق بدهد در شب سهشنبۀ دیگر میگوییم، یا مختصراً یا مفصّل؛ و اگر مختصر عرض شد همان روایتی که از أمیرالمؤمنین علیه السّلام عرض شد، را بیان میکنیم؛ و اگر نه، میگذریم و به بقیّۀ مباحث میپردازیم.
خداوند علیّ أعلیٰ به برکت این مکتبی که پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم آورده است، به «لا إلَهَ إلّا اللَه وَحدَهُ وَحدَهُ» چشم ما را بیدار کرده و به آوردن سورۀ ﴿قُلۡ هُوَ ٱللَهُ أَحَدٌ﴾1 و سورۀ حدید و آیاتی که نظیر این آیات در قرآن مجید ما را به حقیقت توحید دلالت میکند، همۀ ما را از موحّدین واقعی بگرداند! و از همۀ این مکتبهای فاسد که انسان را سیر و سیراب نمیکنند، انسان را در مکتب حقیقی علوم آل محمّد و علوم قرآن وارد نماید! و به تمام اسماء و صفات خود متّصف بگرداند! و در این چند روزۀ عمر از بهترین مواهب الَهی ما را متمتّع کند! تمتّع ما را علوم ربّانیّه و معارف الَهیّه و جذبات قدسیّه و میل و رغبت به عالم آخرت قرار بدهد!
- سوره الإخلاص (١١٢).