جایگاه علوم الهی در مقایسه با علوم دیگر

شخصیت آقایان مانع از تحصیل طلاب نشود!

یعنی وقتی که یک طلبه کتاب خلاف و مبسوط شیخ طوسی نگاه می‌کند، مبادا عظمت علمی و فقهی شیخ طوسی مانع شود که او در مسائل، صریح و با دست باز و با آرامش خاطر وارد مسئله بشود! و نباید بگوید: «ای وای! شیخ طوسی این را گفته است» و دست او بلرزد و فکر تازه و بِکر یک طلبه نتواند جولان واقعی خودش را در ارتباط با مطالب آقایان داشته باشد! شیخ طوسی است، باشد! شیخ طوسی هم شاگردی از این مکتب است و خداوند ایشان را رحمت کند و درجاتش را بالاتر ببرد؛ مردی بود زحمتکش و خدا به‌مقدار خلوصش به او اجر می‌دهد. ما مخلص او هم هستیم و دست ایشان را هم می‌بوسیم، ولی مقلِّد او نیستیم! مقلِّد چه کسی هستیم؟ امام باقر و امام صادق! از اینها باید تقلید کرد، همین! این مسئله‌ای است که بسیار مهم است.

یک طلبه چطور باید درس بخواند؟

مطلب دیگری که رفقا باید در این زمینه خیلی به آن دقت کنند و هرچه هم ما تأکید کنیم کم کرده‌ایم، این است که این فرصت ـ یعنی این وضعیت و موقعیت ـ برای شما تکرار نخواهد شد! لذا از آنجایی‌که خداوند عمر محدودی به ما داده است و این عمر دیگر تکرار نخواهد شد، شخص زرنگ و زیرک آن کسی است که از این موقعیت خودش استفاده کند.

فرصت برای «نشستن‌ها و جلسه گرفتن‌ها و صحبت کردن‌ها و برخواستن‌ها» همیشه پیدا می‌شود و انسان همیشه می‌تواند به مسافرت برود و «وقت گذرانی‌ها» همیشه برای انسان فراهم است! گرچه انسان همیشه ـ به‌خصوص در این زمان ـ باید مواظب باشد. اما آنچه که دیگر تکرار نخواهد شد، فرصتی است که الآن خداوند برای شما پیش آورده است! این فرصت دیگر تکرار نخواهد شد.

ده پانزده سال بعد شما متوجه می شوید، یعنی به حدی و وضعیتی می‌رسید که برای شما تحسّر دو ساعت فراغت و دو ساعت مجال و فکر آزاد و راحت نشستن و فکر کردن پیدا می‌شود و نمی‌یابید!