تأکید بزرگان بر فراگیری علوم و معارف اهل‌بیت

[بیان این مطالب نیز] بیش از حدود نیم ساعت طول نکشد؛ رفقا یک ربع یا بیست دقیقه قرآن بخوانند و دَه دقیقه هم راجع به تجوید صحبت شود و چند دقیقه‌ای هم احکام باشد و [صحبت بعدی هم] بیشتر از نیم ساعت طول نکشد، چون بیشتر از این مُمِلّ است! لذا نهایت مسئله حدود یک ساعت یا یک ساعت و ربع باشد؛ نفع این بیشتر است تا اینکه جلسه همین‌طور طول بکشد! نه، اثرات آن مطالب با إطالۀ مجلس در انسان کم می‌شود و اثر صحبت کم أوقع فی النفس است تا صحبت بسیار!

رفقا همین باب جهاد النّفس را شروع کنند و بعد هم از کتب مرحوم آقا یک دسته‌بندی و مجموعه‌ای [در نظر بگیرند] و به‌اضافۀ روایت دیگری و حکایت لطیفی نکتۀ ظریفی که به نظر می‌رسد [بیان کنند]! لذا مطلب خیلی زیاد است و بیان اینها هم از نیم ساعت بیشتر نشود.

رفقا باب جهاد النّفس را بیان کنند و وقتی‌که تمام شد، بحث دیگری را شروع کنند. اگر از اول کافی ـ  باب علم و جهل ـ شروع کنند خوب است و بسیار کتاب مهمی است! یا اگر خواستند کتاب دیگری را که هم با  مطالب فکری و عقیدتی و هم با مطالب تهذیبی مناسبت داشته باشد شروع کنند.

علیٰ‌کلّ‌حال گرچه می‌بایست این جلسه برای همه باشد و باید برای سایر افراد از رفقا هم اگر تمایل داشته باشند فکری کرد، ولی در ابتدای مسئله دیدیم که این مجموعه¹ أولیٰ و أحقّ است به اینکه این مسئله نسبت به آنها زودتر اقدام شود.

إن‌شاءالله که خود رفقا برکات آن را خواهند دید و به نظر می‌رسد که شاید یک مقداری هم نسبت به انعقاد آن تأخیر افتاده است و می‌بایستی سال‌ها قبل این مجلس منعقد می‌شد، همان‌طوری‌که در زمان خود مرحوم آقا هم مسئله به همین شکل بود.

اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آل‌محمّد