اهمیّت و جایگاه علم‌آموزی در سیر و سلوک

نکته‌ای پیرامون کیفیت بیان مطالب در مجالس

مطلب دیگر اینکه از یک نقطۀ نظر این مجالس باید مجالسی باشد [که] مفید باشد و ـ صرف‌نظر از دیدن رفقا که عرض کردم خدمتتان ـ بهتر است که این مجالس مجلسی باشد که در این مجالس فهم افراد بالاتر برود [و] مدرکات، مدرکات بهتری شود و به ‌طوری ‌که وقتی افراد از مجلس خارج می‌شوند، احساس کنند چیزی بر آنها اضافه شده [است.] بر فهم آنها و بر وضعیت آنها اضافه شده [است] .خب تا به حال هم این‌طور بوده [است] و إن‌شاءالله که روی این مسئله [دقت بشود].

تبعاً دوستان ـ آنهایی که برای رفقا صحبت می‌کنند ـ خدمت دوستان عرض شده [است] که وقت، وقتِ خیلی طولانی نباشد [و] وقت کوتاهی باشد، ولی پرمطلب و مطالب مغزدار و تودار و مطالب حیاتی و کلیدی به اصطلاح امروزی [باشد] که در دو مرتبه [یعنی] برای همۀ افراد، چه رفقای طلبه و غیر طلبه، برای همه مفید باشد. فقط صرفاً مسائل مربوط به طلبگی نباشد. چون اصل مجلس برای بحث علمی بوده است، خب مناسب است که یک بحث علمی هم برای دوستان و رفقای طلبه در سطوح مختلف مطرح شود. که حالا إن‌شاءالله اینها را خود رفقا با هم برنامه‌ریزی می‌کنند و نسبت به سطوح مختلف صحبت می‌شود و یک هفته هم برای تحقیق مجال داده می‌شود که در هفتۀ بعد افراد آن یافته‌های خودشان را در اینجا مطرح ‌کنند که این تبادل یافته‌ها و افهام، خودش موجب رشد و یادگیری باشد. ممکن است که یک مطلبی به نظر من برسد[و تا الان] به نظر شما نرسیده باشد و همین‌طور به عکس ممکن است مطلبی به نظر شما برسد [و] من یک دفعه احساس کنم [عجب] مطلب بدیعی است، مطلب بکری است [و] من با این سن به یک همچنین مسئله‌ای نرسیدم! و [درباره آن] فکر کنم.

همین یکی دو روز پیش بود ـ در همین بحث‌های امروز ـ من خدمت رفقا عرض کردم که با اینکه من این روایت را قبلاً خوانده بودم ولی اصلاً هیچ متوجه نشده بودم که چطور این روایت در اینجا اشاره به این قضیّه دارد! امروز در مباحثه¹ داشتیم که در روایت داریم امام علیه السّلام می‌فرماید : صبی [یعنی] بچه! [مثلا] بچۀ ده ساله[و یا] هفت ساله، وقتی که به مکّه می‌رود، او حَجّة الاسلام را انجام داده [است]!² عجیب [است] حَجّة الاسلام را انجام داده[است]! چطور انسان تصور می‌کند این [حجة الاسلام انجام داده باشد]، با اینکه حَجّة الاسلام [بعد از به تکلیف رسیدن باید باشد؟] حالا ان‌شاء‌الله ما این مطالب را ـ در آن بحث حجّی که داریم ـ [به طور] مفصل، از جهت عمومی هم این مسائل را مطرح خواهیم کرد که نظر بزرگان و عرفا نسبت به این قضیّه چیست و نظر سایر افرادی که حظّ و نصیبی ندارند [چیست؟] [افرادی که] همین‌طور مطالب را در اختیار مردم قرار می‌دهند و از دین یک دین رباتی به مردم ارائه می‌دهند [مثل] مجسمه، نه دین واقعیت‌دار و حقیقت‌دار. این مطالب باید برای مردم گفته بشود.