
حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)
و توصیههایی به مبلغین
حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)
13علت عدم تاثیرگذاری برخی از مجالس اهلبیت
بعضی از مداحها را دیدهاید که میخوانند، به سر میزنند و بالا و پایین [میپرند!] چرا آدم گریهاش نمیگیرد؟ اینکه دارد خودش را میکشد! حداقل باید اشک آدم دربیاد، با این وضعی که دارد [باید] به جای اشک خون بیاید. اما آدم همینطور خیره به دیوار نگاه میکند. [یک دفعه آدم] میبیند هان! زد به یک جایی [غیر از امام حسین]! پس فهمیدیم! از اوّل بزن دیگر خیال آدم را راحت کن دیگر! چرا اینقدر مردم را [معطل میکنی؟!]
این [هدفش] چیست؟ معلوم است همه هدفش، آن است [که] این را بگویم، آن را بگویم، این شعر را بخوانم، تا آخرسر [بزند به همانجایی که مقصودش بود] [وقتی میزند، آنوقت میگوید] مجلس خوبی شد. خوب از آب درآمد، مجلس را خوب درآوردیم. یک همچنین اصطلاحی [دارند] من بلد نیستم! شما بلدید؟خوب مجلس را درآورد، خوب مجلس را گرم کرد. یا راجع به شخص دیگر، این، آن، افراد، شخصیتهای مختلف [صحبت میکند] توجه میکنید؟ اینها احیاء ذکر نیست، این مجالس مجالس احیاء ذکر نیست! مجالس احیاء ذکر [جایی است که] از آن اوّل ببیند که منظور امام چه هست؟ از امام صادق بگوید، از امام جواد بگوید، از امام رضا بگوید، از خدا بگوید، از قرآن بگوید، از روایت بگوید، برود و برود و برود و تا آن آخر والسلام علیکم و رحمة الله برکاته [از چیز دیگری حرف نزند.]
این میشود مجلس ذکر. هدف فقط احیاء امام علیه السّلام است. فقط شناختن و شناساندن امام علیه السّلام و بس.
امام عسکری علیه السّلام میفرماید:
کسی که هدفش تعظیم ائمّۀ خودش باشد و به دست آوردن راه ائمّه، خدا او را به دست ظلمه گمراه و گیج و حیران قرار نمیدهد، بلکه دست او را میگیرد، یک مؤمن را میگذارد دست او را بگیرد و بیاورد و نجات بدهد.1
خدا نگاه میکند، این گویندهاش در چه حال و هوایی است، شنونده در چه حال و هوایی است. خدا همه اینها را نگاه میکند، به ملائکهاش میگوید حالا بروید، اگر گوینده از اوّل آمده ما را در حساب آورده، و فرستادگان مرا، انبیاء را و ائمّه را اینها را به حساب آورده، بروید تأییدش کنید. لذا ملائکه میآیند، یکی این طرف منبر مینشیند، یکی آن طرف منبر، ما نمیبینیم ولی آنهایی که چشم باطن دارند میبینند!
- تفسير منسوب به امام حسن عسكرى عليه السّلام، ص 301؛ احتجاج، ج 2، ص 512؛ بحار الأنوار، ج 2، ص 88:
لَا جَرَمَ أَنَّ مَنْ عَلِمَ اللَهُ مِنْ قَلْبِهِ مِنْ هَؤُلآء الْقَوْمِ أَنَّهُ لَا يُرِيدُ إلَّا صِيَانَةَ دِينِهِ وَ تَعْظِيمَ وَلِيِّهِ، لَمْ يَتْرُكْهُ فِى يَدِ هَذَا الْمُتَلَبِّسِ الْكَافِرِ، وَ لَكِنَّهُ يُقَيِّضُ لَهُ مُؤْمِنًا يَقِفُ بِهِ عَلَى الصَّوَابِ، ثُمَّ يُوَفِّقُهُ اللَهُ لِلْقَبُولِ مِنْهُ، فَيَجْمَعُ اللَهُ لَهُ بِذَلِكَ خَيْرَ الدُّنْيَا وَ الآخِرَةِ؛ وَ يَجْمَعُ عَلَى مَنْ أَضَلَّهُ لَعْنًا فِى الدُّنْيَا وَ عَذَابَ الآخِرَةِ.
- تفسير منسوب به امام حسن عسكرى عليه السّلام، ص 301؛ احتجاج، ج 2، ص 512؛ بحار الأنوار، ج 2، ص 88:
