حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

چرا [اینطور می‌شود]؟ [چون] شیطان دارد صحبت می‌کند! شیطان دارد حرف می‌زند! آیۀ قرآن می‌خواند، ﴿قُلۡ هَلۡ نُنَبِّئُكُم بِٱلۡأَخۡسَرِينَ أَعۡمَٰلًا * ٱلَّذِينَ ضَلَّ سَعۡيُهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا وَهُمۡ يَحۡسَبُونَ أَنَّهُمۡ يُحۡسِنُونَ صُنۡعًا﴾¹ آیه می‌خواند ولی شیطان دارد دهانش می‌گذارد نه رحمان. آن [شنونده] هم پایین است، هان! خوب! [همینطور] بگو! بگو! به‌به! بله چه خوب دارد [صحبت می‌کند!] هم او دارد می‌فهمد چه می‌گوید، هم اینکه این پایین نشسته می‌فهمد که [منظور او چیست؟] ﴿ضَعُفَ ٱلطَّالِبُ وَٱلۡمَطۡلُوبُ﴾²؛ هر دو در آتش، هر دو در گمراهی، هر دو در توهّمات، هم گوینده‌اش در توهم و تخیل، هم شنونده‌اش در توهمات و در تخیلات و در ضلالت و در گمراهی و در گمراهی و در گمراهی [است].

یک وقتی نوار یکی بود، نمی‌دانستم کیست، شنیده بودم یک نفر مثلاً صحبت می‌کند، حالا اسم اینها را من نمی‌آورم. می‌گفتند یک خطیبی است که دارد خوب صحبت می‌کند. نمی‌دانستم کیست. قضیه برای زمان شاه و آن موقع‌ها است. با ماشین کرایه داشتیم طهران می‌رفتیم. یکی از آن عقب یک نوار داد، گفت آقای راننده این نوار را بگذار، و او گذاشت و شروع کرد به خواندن. تا شروع کرد به خواندن دیدم عجب منقلب شدم! حالا حرف‌های بدی هم نمی‌زد! همین حرف‌های عادی بود، چرا این‌قدر منقلب شدم؟! چرا این‌قدر کدورت گرفت؟! چرا این‌طور شدم؟ بعد رو کردم به آن شخصی که این نوار را گذاشت. گفتم آقا این گوینده اسمش چیست؟

گفت: حاج آقا این را نمی‌شناسید؟

گفتم: نه.

گفت: حاج آقا، این فلانی است.

گفتم: بسیار خب!

صحبت می‌کند، صحبت عادی می‌کند، گاهی اوقات صحبتِ خوب [هم می‌کند] ولی از این صحبت کدورت و ظلمت دارد درمی‌آید، مگر می‌شود ملائکه صحبتی را به انسان القاء کنند ولی اثرش کدورت باشد؟ مگر می‌شود؟ بله چون نیت خراب است! وقتی نیت، نیت خدا نیست، وقتی نیت نیت امام علیه السّلام نیست، این شخصی که الآن دارد می‌آید، ﴿كُلّٗا نُّمِدُّ هَٰٓؤُلَآءِ وَهَٰٓؤُلَآءِ مِنۡ عَطَآءِ رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَآءُ رَبِّكَ مَحۡظُورًا﴾³ همه از ناحیۀ ما امداد می‌شود [درست می‌گوید؛] منتها برای امداد او جبرئیل و عساکر و جیوش را می‌فرستیم، برای امداد این، ابلیس و ابالسه و جنود و عساکره و جنودش را می‌فرستیم. هر دو را می‌فرستیم امداد کنند.