اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

و توصیه‌هایی به مبلغین

15341
نسخه عربی

حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

16
  • توصیه‌های بزرگان به مبلغین

  • لذا رفقا بدانید، تکان بخورید، خطوری برای ما پیدا بشود، یک‌دفعه می‌بینید جای اینهاعوض شد! این رفت، یکی دیگر جایش نشست. مگر اینکه دوباره برگردیم و نیت را درست بکنیم، [آن‌وقت] آن بلند می‌شود می‌رود، آن طرف دیگر می‌آید می‌نشیند. پس باید بدانیم اینکه داریم می‌گوییم، این مطلبی که دارد در ذهن می‌آید، این سخنی که داریم می‌گوییم از کجا دارد می‌آید؟ ریشه‌اش از کجاست؟ و منبعش از کجاست؟ آیا از ناحیۀ نفوس طیبه است و یا از ناحیۀ نفوس خبیثه دارد این مطلب را می‌گیرد؟

  • اخلاص در عمل و نیت

  • اولا اخلاص عمل و نیت [خالص] در عمل را باید برای خود درست بکنیم، وقتی که درست شد، آنوقت صحبت‌ها و مطالبی که می‌آید[هم درست می‌شود]. این مسئله مسئله‌ای است که رفقا خودشان اطّلاع دارند، ما هم از باب اینکه بیاییم و یک حرفی زده باشیم می‌گوییم. بالأخره حرف نزنیم چه‌کار کنیم؟! می‌آییم یک چیزی می‌گوییم و الاّ خودتان بهتر از ما می‌دانید و اطلاعاتتان از ما بیشتر است و تجربه دارید. ما هم به عنوان یک رفیق مطالب و تجربیاتی را که در حضور بزرگان و خدمت بزرگان داشتیم خدمت رفقا عرض می‌کنیم.

  • اینها چیزهایی است که آنها خیلی نسبت به این مطالب اهتمام داشتند. مرحوم آقا و به‌طور کلی بزرگان نسبت به تبلیغ خیلی اهمّیت می‌دادند و ما را در این ایّام ماه محرم و صفر برای رفتن به تبلیغ مجبور می‌کردند. و این هم برایشان مهم نبود که حالا ما کجا می‌رویم، در شهر می‌رویم یا در قصبات و قُراء. چند نفر هستند، جمعیت کم است، زیاد است اینها به ما ارتباط ندارد. آنچه که ارتباط دارد این است که وظیفۀ خود را انجام بدهیم، و بعد دیگر مسائل به دست خدا انجام می‌شود.

  • اینکه بعدش چه مسائلی هست و چه نیتی داریم،علی کلّ حال اینها آزمون‌هایی است که برای انسان پیش می‌آید و انسان می‌تواند خودش را هم در این آزمون‌ها محک بزند. بالأخره ما باید محک بزنیم، ببینیم که نسبت به آنچه که آموختیم و می‌آموزیم، خودمان چقدر باور داریم و چقدر مقیّد و ملتزم هستیم؟ و در این مدّت بنده مطالبی را می‌دیدم و مسائلی را مشاهده می‌کردم که خب بعضی‌هایش موجب خوشوقتی بود و بعضی‌هایش هم نه، باعث تأسف بود و علی کلّ حال احساس می‌کردم مطلب مطلبی نیست که دیگر نیاز به تذکر داشته باشد. افراد، اشخاص، خودشان مسائل را می‌دانند و اطّلاع دارند و علی کل حال این گوی و این میدان، هرکسی خود انتخاب راه می‌کند و بعد هم دیدیم و متوجه شدیم که آنچه را که احساس می‌کردیم بی‌جهت هم نبوده و مآل افراد به چه صورت درآمده است.