حقیقت احیای ذکر اهل بیت (علیهم السلام)

از مطالبی که اگر ما هم نگوییم بالأخره خود مردم متوجه می‌شوند [استفاده نکنیم]، دلیلی ندارد که ما از آن مطالب مطرح کنیم، مطالبی که بالأخره اگر ما هم نگوییم خودشان می‌فهمند. [فرض کنید] مطالب روزمره، اینجا چه اتفاقی افتاد، آنجا چه اتفاقی افتاد و از این مسائلی که صد من یک غاز هم ارزش ندارد و سر ته آن یکی است و هیچ اثری بر آن مترتّب نیست، با این مطالب وقت مردم را نگیریم، مطالبی بگوییم که واقعاً خودمان به آن معتقد هستیم، خودمان به آن باور داریم. آنها را بیاییم به‌صورت کلّی برای مردم مطرح بکنیم؛ وارد شدن در جزئیات، چندان مطلوب نیست و مفید هم نیست. به‌صورت کلی که انسان بگوید آقا همین است مطلب و مسئله همین است و مطالبی که ما مطرح می‌کنیم اینها مطالبی است که از بزرگان رسیده، از خدا رسیده، از پیغمبر رسیده، تجربیاتی که برای ما آن تجربیات به‌طور مسلّم در کار و در زندگی می‌تواند مفید انجام بشود. این‌گونه مطالب را بیان کند.

مقابله با سنت‌های غلط و بدعت‌ها

یکی از قضایایی که امروزه به آن مبتلا هستیم و در همین رسالۀ نوروز که [تالیفش] تمام شد و شاید تا یک مدت دیگری اگر جریاناتش طی بشود برسد، بنده یک مقدار کمی راجع به مسائل و سنت‌ها بیان کرده‌ام که الآن ما در خیلی از مسائل و مطالب گرفتاریم. و [اینها] چیزهایی [است] که خودمان برای خودمان مانع ایجاد کرده‌ایم، تارهایی [است] که برای خودمان تنیده‌ایم و خود را در آن تارها گرفتار کرده‌ایم. واقعاً گرفتار کرده‌ایم! 

ما در سنت پیغمبر می‌بینیم عزاداری سه روز است، سه روز است. حالا می‌آییم این عزاداری را یک هفته‌ و دو هفته می‌کنیم، یک اربعینش می‌‌کنیم و آن را کش می‌دهیم. آقا پیغمبر فرمودند عزاداری سه روز است و بعد از سه روز آثار عزاداری را از بین ببرید، لباس عزا را درآوردید. این حرف را پیغمبر زد یا نزد؟ اگر زد برای دیوار و در و پنجره و آهن و تیرآهن زد یا برای من و شما زد؟ زد یا نزد؟ حالا ما می‌آییم می‌گوییم تا یک اربعین عزاداری است. آقا اربعین برای سیّدالشّهدا است، باید برویم بالای منبر بگوییم، برای مردم اعلان کنیم در طول تاریخ نبوده، برای غیر از سیّدالشّهدا، برای مردم نبوده، والله و بالله نبوده، این کتب ما الآن هست، این کتب سیره هست، این کتب تاریخ هست، حالا ما می‌آییم این گرفتاری را برای خودمان ایجاد می‌کنیم.