
حقیقت کعبه و اسرار مناسک حج
و پرسش و پاسخ راجع به احکام حج
حقیقت کعبه و اسرار مناسک حج
36جواب: بله، اشکالی ندارد؛ از طهران هم میشود برای عمره غسل کرد. البته یک غسل هم برای زیارت هست که انسان از منزل خودش غسل میکند،1 ولی با این فرق میکند؛ غسل از خود منزل هم ایرادی ندارد. 2
خب اگر رفقا راجع به اینها مطلبی دارند بفرمایند.
سؤال: پتوهایی که میدهند همه دوْردوخت است... که موقع احرام استفاده میکنند!
جواب: بهتر است که دوخت آن را دربیاورد، یا خودش با خود یک پتویی ببرد که دوخت نداشته باشد. 3
سؤال:... آنهایی که نیمهشب وارد جدّه میشوند، شب ماشین مسقّف میگیرند؛ ممکن است موقعیکه بهطرف مکه مشرّف میشوند با طلوع آفتاب مواجه بشوند! این چه صورتی دارد؟
جواب: این اشکال پیدا میکند! اگر در هنگام طلوع آفتاب باشد، اشکال پیدا میکند و باید یک گوسفند بدهد.
سؤال: اینجا چند صورت دارد: یکی میداند که حتماً مشکل ایجاد میشود، یعنی طلوع آفتاب میشود؛ و یکی نه!
جواب: تفاوت نمیکند؛ اینجا تأثیری در علم و جهل نیست.
سؤال: اگر کسی خوف به بیماری داشته باشد [چطور؟]
جواب: حتی اگر مریض هم باشد باید گوسفند بدهد؛ هیچ تفاوتی نمیکند. 4
سؤال: اگر امکان مالی نداشته باشد که گوسفند بدهد چطور؟
جواب: بله، اگر [امکان مالی] نباشد، آنوقت میتواند بهجای آن سه روز روزه بگیرد.
سؤال: این کفّاره را میتواند وقتی که ایران میآید انجام بدهد؟
جواب: بله، اشکال ندارد.
سؤال: میگویند که مخیّر میگذارند؛ یعنی اگر کسی خواست، اسم خود را میدهد تا برای آنها ماشین غیرمسقّف تهیه کنند. الآن هم که سرمای آنچنان حادّی نیست که [کسی مریض بشود!]
جواب: نمیدانم؛ الآن با توجّه به وضعیّت آنجا، تقریباً زمستان است دیگر!
سؤال: تا جحفه که بیشتر از یک ساعت و نیم راه نیست!
جواب: بیشتر از یک ساعت و نیم است! دو ساعت و نیم طول میکشد. علیٰکلّحال مشکلی نیست؛ اگر ماشین مسقّف بود، انسان یک گوسفند بدهد وإلاّ [نیازی به گوسفند نیست!] اگر خوف سرما یا سرماخوردگی و باران است ـ چون الآن فصل باران و هوای سرد است ـ انسان بهتر است در شب به همین وضعیّت باشد، وإلاّ بهتأخیر بیندازد؛ مثلاً در روز با سقف سر باز برود که آفتاب هست و طبعاً دیگر سرمای شب هم نیست.
- . رجوع شود به وسائل الشیعة، ج 14، ص 392.
- . رجوع شود به وسائل الشیعة، ج 12، ص 326 و 327؛ ج 14، ص 247 ـ 249.
- . رجوع شود به وسائل الشیعة، ج 12، ص 473.
- . رجوع شود به وسائل الشیعة، ج 12، ص 515 ـ 526؛ ج 13، ص 154 ـ 156.
