ولایت، روح دین و ربط انسان با خدا

دین به صاحب شریعت مربوط است و صاحب شریعت امام زمان است خودش می‌داند؛ می‌خواهد بخواهد، نمی‌خواهد نخواهد. به تو چه ربطی دارد؟! بگوید: «آقا سیّد احمد شما باید از فردا در منصب افتاء و در منصب حکم قرار بگیری، سمعًا و طاعتًا، آقا سیّد احمد شما باید نسبت به این مسائل اقدام نکنی، سمعًا و طاعتًا، آقا سیّد احمد شما باید درس بدهید، آقا سیّد احمد شما باید درس را تعطیل بکنید» به من ارتباط ندارد و خودش می‌داند.

حالا اینکه من می‌گویم: خودم را جای امام صادق می‌گذارم این است!.من در اینجا قصد تعریض به کسی را ندارم و این مسئله هیچ [شبهه] نشود. نه! هر شخصی در مقام تکلیف باید تکلیف خودش را بداند، می‌خواهم ملاک کلی دست بدهم حالا هر کسی به هر کیفیّت برداشتی می‌کند؛ انسان مسئول برداشت دیگران نیست. آنچه که انسان به دنبال او است، این است که در تحت مسیر ولایت امیرالمؤمنین و فرزندانش باشد و بس. فقط همین، اضافه بر این بخواهیم بیاییم جلو و حرکت بکنیم هم خود را تباه کردیم و هم دیگران را به تباهی انداختیم!

علت انحراف مشروطه

در قضایای مشروطه همه دیدند حالا اگر ما نسبت به سایر قضایا غمض عین کنیم و بگذریم و لا سبیلی رد کنیم و مسائل را ندیده بگیریم قضایای مشروطه که دیگر برای همه واضح است؟! دیدید که چه بر سر مردم آمد؟! دیدید که چه خونها ریخته شد؟! این خونها از کجا ریخته شد؟! طیر و ابابیل از آسمان نیامد روی سر مردم سنگ بیندازد!. نه همین مردم با فتوای علما به جان هم افتادند، همین مردم! فتوا هم از طرف نخست وزیر چرچیل¹ نبود؟! از طرف آیزنهاور²؟! و از طرف این و آن نبود؟! نه‌خیر، فتوا از طرف علما بود، علمایی که فتوا دادند سیّد یزدی (سیّد محمّد کاظم یزدی) صاحب عروه یک فتوا، آخوند خراسانی یک فتوا، آن مقابل این و این مقابل آن. مرحوم شربیانی یک فتوا، آن هم از آن طرف یک فتوا، ³ نتیجه چه شد؟! نتیجه این شد که مردم به جان هم افتادند و با تیر و تفنگ در مغز هم می‌زدند به نام دین و به نام دفاع [از دین]، آن می‌گفت: «خدا» این می‌گفت: «خدا» آن می‌گفت: «دین» این می‌گفت: «دین» آن می‌گفت: «وا اسلاما» آن می‌گفت: «وا اسلاما» و بعد هم چه شد؟! همین افراد آمدند و آن عالم دینی بزرگ مرحوم آقا شیخ فضل الله را با عمامه بر سر دار کردند.⁴ دیدید آخرش چه شد؟!