ولایت، روح دین و ربط انسان با خدا

ابوحنیفه آدم عالمی بود، بی‌سواد نبود، اهل بحث بود، اهل نقد بود، متکلم بود، کسی غیر از اصحاب امام صادق از عهده‌اش بر نمی‌آمد که می‌رفتند دکان و دستگاهش را به هم می‌ریختند، از نقطه نظر ظاهری نسبت به روایات وارد بود، نسبت به سنت وارد بود، چند سال شاگرد امام صادق بوده؛ آقا دیگر چه می‌خواهید؟! آنچه را که باید به عنوان وسیله و ابزار اضلال خلق در اختیار داشته باشد به دست آورده بود؟! چند سال نزد امام صادق بودن، آدم را از سطح عادی بالاتر می‌آورد، از مدرکات عادی انسان را بالاتر می‌آورد. ولی چون این نزد امام صادق بودن، برای خود بود، هر روایتی که امام صادق می‌خواند برای او یک شیطانی می‌شد که در نفس او، او را به پرستش وا می‌داشت تا اینکه که رسید و بتی شد که توانست در مقابل امام بایستد.

به چه کسی سنی و شیعه می‌گویند؟

دیگران مگر نایستادند؟! مگر دیگران نایستادند؟! علی بن ابی حمزه بطائنی مگر نایستاد؟¹ بلالی نایستاد؟² هلالی نایستاد؟³ شلمغانی مگر نایستاد؟⁴ مگر اینها نبودن؟! تمام این افرادی که از اصحاب ائمّه بودند و بعد در مقابل امام زمانشان آمدند ایستادند و در مقابلشان ایستادند، ⁵ این برای چه بود؟! برای این بود که حرف را گرفته بودند و آن مغز و اصل را رها کرده بودند، اصل را رها کرده بودند، آن‌وقت ما می‌گوییم سنی، ما می‌گوییم اینها اهل‌تسنّن هستند سنی یک عنوان است، باید ببینیم واقعیتش در کجاست؟! خیلی از اینهایی که سنی هستند، شیعه هستند و خیلی از اینهایی که شیعه هستند، سنی هستند! سنی یک عنوان است، سنی یک لفظی که گفته می‌شود.

مهمترین خصوصیت مکتب امام صادق

علیٰ‌کل‌حال خب مطلب به طول انجامید در این روز ما باید با مکتب اهل بیت بیعت کنیم، باید با مکتب ولایت بیعت کنیم، و در این مکتب باید سر بسپاریم و آنچه را که جدای از این مکتب است، همۀ آنها را به کنار بگذاریم، در فکر خود آزاد باشیم، نه مُقَلِّد، در راه خود آزاد باشم، نه مانند بنده و غلام، در عقیده و در مکتب و در مسیر آزاد باشیم، نه غلام حلقه به گوش اهل دنیا که ما را برای زر و زیرو دنیای خودشان می‌خواهند.