ولایت، روح دین و ربط انسان با خدا

عزیز من، اگر تو به دنبال ولایت بودی، ولایت آن حرکت صحیح را از اوّل در مغز و قلب تو می‌انداخت؛ ولی خودت را آمدی از ولایت جدا کردی، حضرت هم افسار را گردن خودت انداخت حالا برو!« ببین ما چه می‌کنیم!» تو برو[هر کاری می‌خواهی] بکن تا ببینیم!

بله، یک وقت خدا نظم و نظام عالم را به من و شما می‌سپارد؛ عیب ندارد، ولی نه! خدا ‌چنین کاری نکرده و به خیال من هم نمی‌کنم این کار را بکند، بعید است خاطرتان جمع! خدا همه کار می‌کند این یک کار را نمی‌کند، اداره این دنیا را به من و صلاح دید من نمی‌سپارد! اداره دنیا را به اختیار و فکر من نمی‌سپارد! می‌سپارد؟! سپرد؟! بله؟ دیدم چطوری سپرد! سپرد یا نه؟!

علت انحطاط جامعۀ بشری

ولایت عبارت است از آن حلقۀ بین خلق و خالق. این مسئله باید مد نظر قرار بگیرد!

پس بنابراین وقتی خدا می‌فرماید:

«که من عذاب می‌کنم آن امّتی را که اطاعت می‌کنند از حاکم غیر معصوم و [غیر] امامی که از طرف خدا است»¹

معنایش این است که امّت اطاعت نمی‌کنند بلکه این امّت ربات هستند. نماز می‌خواند نماز آنها روح ندارد. ربات هم بهتر از ما می‌خواند. اگر قشنگ به آن یاد بدهید خیلی دقیق قرائت و صوت و تجوید و همۀ [حروف] را چنان ادا می‌کند که همه حظّ کنید، چنان رکوعی بجا می‌آورد که همه کیف کنید؛ نود درجه قشنگ صاف بدون اینکه هیچ‌گونه[نقص و کاستی] در سجده، در رکوع، در تشهد یک نماز می‌خواند که اگر یک [خرده] بزکش هم بکنند شما از دور نگاه کنید و سایر مسائل اینها [رعایت شود]، می‌بینید عجب چه نمازگزاری [وقتی] جلو می‌روید دست می‌زنید می‌بینید اصلاً حرکت نمی‌کند، آقا این برقی است کوکش کردند!

نماز بدون ولایت کوک است، کوکی است خب این نماز که به درد خدا نمی‌خورد خدا می‌گوید: «عملی را که انجام می‌دهی، باید عملی را انجام بدهی که در تحت اطاعت و رضای من باشد.»