اذن خدا در تبلیغ دین و هدایت مردم

ولی علیٰ‌کلّ‌حال، اصل اشکال هست آن اشکالی را که الآن بنده می‌شنوم و آن مطالبی را که الآن می‌شنوم، همان چیزی است که در زمان سابق هم بوده است و آن اینکه، تصور این است که هر کسی مسیر سلوک الی الله را در پی می‌گیرد، حتماً باید وضعیت و موقعیت او مانند وضعیت و موقعیت آن طفلی باشد که در دامان مادر، خودِ مادر متکفل امور او و متکفل مسائل او است؛ یعنی هم مادر او را دکتر ببرد، هم بغلش کند، هم بیاورد، هم در گهواره بگذارد ، هم تکانش بدهد و بخواباند، و هم سر ساعت بیدارش کند و دهانش را باز کند و شربت و قطره و اینها را بریزد! نه‌خیر، مسئله این‌طوری نیست! آنچه که وظیفۀ اولیای الهی است، وظیفۀ اساتید است، فقط ارائه طریق است! این را بروی، نجات پیدا می‌کنی، آن را بروی هلاک می‌شوی، دیگر خودت می‌دانی! فقط این است، مسئله همین است. 

البتّه حالا در یک‌جا یک شخصی می‌آید یک فعلی را انجام می‌دهد، آن یک قضیّه‌ای است که نه ما به اسرارش می‌توانیم برسیم و نه می‌توانیم مقایسه کنیم و بگوییم در هرجا هم باید این‌طور باشد. اگر این‌طور بود، که خب چرا ما این‌همه انحراف در اشخاصی که مرتبط با بزرگان هستند، می‌بینیم و می‌دیدیم؟! پس این انحراف از کجا آمد؟! دیگر اینها از پیغمبر و امام که بالاتر نبودند. دور و بر پیغمبر چه کسانی بودند؟ عبدالرحمن عوف و عمر و عثمان و خالد و خالد بن ولید و امثال‌ذلک، اینها بودند دیگر! افراد دیگر هم بودند، امیرالمؤمنین چه، آن هم همین‌طور، همه همین‌طور، کار ائمه، کار انبیا، کار اولیاء ارائه طریق است، ﴿يَٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِيُّ إِنَّآ أَرۡسَلۡنَٰكَ شَٰهِدٗا وَمُبَشِّرٗا وَنَذِيرٗا﴾ فقط! تو مبشری، بشارت بدهد این کار را بکنی، بهشت، این کار را بکنی، جهنم ﴿وَدَاعِيًا إِلَى ٱللَهِ بِإِذۡنِهِۦ وَسِرَاجٗا مُّنِيرٗا﴾ تو نور هستی، تو چراغ هستی و آن چراغ، چراغ هدایت است.