نهضت سیدالشهداء سبب نجات انسان‌ها از جهالت و سرگردانی

این مبانی كه اولیاء الهی آوردند همین است، بسم‌اللَه! می‌خواهید این قضیه است، اگر نمی‌خواهید، نه هیچ اجباری نیست، زندگی دنیا را انسان داشته باشد خوش باشد، چه باشد، به هر كیفیتی راضی باشد، به هر قسمی راضی باشد، هر جوری می‌خواهد باشد، هیچ اشكال ندارد، كسی هم‌ نمی‌گوید.

مرحوم آقا رضوان اللَه علیه می‌فرمودند كه: ما دیدیم این مردم قیام كردند، انقلاب كردند، خون دادند، برای اسلام خون دادند، آمدند در خیابان‌ها چه ... خُب بسیار خُب، حالا آمدند و این انقلاب هم به نتیجه رسید. امّا مبانی اسلام كجا؟ مبانی تشیع، راه خدا، راه امام علیه‌السلام اینها كجاست؟ ما گفتیم: حالا كه مردم این كار را كردند خُب ما هم بیاییم یك كاری بكنیم، ما آمدیم شروع كردیم به نوشتن، به بیان كردن، حالا كه آمدید انقلاب كردید. حالا كه آمدید آن حكومت جاهل و كذا و كذا را آمدید ساقط كردید و چه كردید، خُب بسیار خُب، بعدش چه؟ همین نماز و روزه بخوانیم و تمام شد؟! آن را قبلًا هم می‌خواندید، مگر در زمان شاه كسی نماز و روزه نمی‌خواند، روزه نمی‌گرفت، نماز نمی‌خواند، خوب بود دیگر، خُب بود.

در آن زمان راه رسیدن به آنها هموار نبود، سخت بود، این راه الآن هموار شده. حالا كه هموار شده پس ما هم بیاییم بگوییم كه این كار را انجام بدهید، این راه را بروید، این تفكّر را داشته باشید، حالا كه بستر و زمینه مساعد شده حالا بیایید این كار را بكنید، این‌طوری امامتان را بشناسید، این‌طوری پیغمبرتان را بشناسید، این مطالب.

لذا ما در كتاب‌های ایشان می‌بینیم كه دایما مبنا دست می‌دهند، ایده در اختیار قرار می‌دهند، شناخت به امام. وقتی كسی كه یك امام‌شناسی مرحوم آقا را بخواند آن‌وقت مگر می‌تواند دیگر تفكّرش را غیر از این تفكّر قرار بدهد؟ مگر می‌تواند؟ كسی كه معادشناسی را بخواند مگر می‌تواند طرز فكر، مسائل اجتماعی، ارتباطات، كار، كسب، تجارت، مسائل خصوصی، شخصی، خانواده، امثال ذلك اینها را غیر از این قرار بدهد، خّب می‌فهمید چه خبر است، می‌فهمد فردا چه خبر است.