پایه‌گذاری نظام تکاملی و تربیتی ادیان بر خروج از ظلمت به سوی نور (کرمان)

اگر یادتان باشد چند شب پیش در مجالس ابوحمزه راجع به این قضیه كه چطور وقتی كه این مسابقاتی كه انجام می‌شود اتّفاق می‌افتد یك كشور از یك كشور دیگر همین مسابقاتی كه خُب در دنیا هست و نمی‌دانم با توپ می‌زنند به این‌طرف و ... یك كشور همین‌طور خوشحال و فلان و اصلًا به طور كلی دیگر در پوست نمی‌گنجد. خُب تو كه الآن داری در پوست نمی‌گنجی فكر می‌كنی به همین مقدار شادی تو الآن افراد آن كشور ناراحت هستند و گریه می‌كنند و بچّه‌هایشان و وضعشان و فلان و این چیزها، چطور دلت می‌آید خوشحال باشی؟ مگر آنها مثل تو آدم نیستند؟ حالا مسیحی هستند، خُب مسیحی باشند چه اشكال دارد؟ چه اشكال دارد، مگر آنها هم انسان نیستند، مسیحی هم باشد، مگر آنها بچّه ندارند، آیا بچّه‌ها هم باید به غم و غصه بزرگترهای خودشان هم متألم شوند، تا حالا فكر این را كردید؟

من كه تابحال اتّفاق نیفتاده برایم كه وقتی كه اینها از این بازی‌ها می‌كنند می‌برند این‌جوری ... نه، حالا شده دیگر بالاخره این قضایا هم كه بابا نود درصدش شانس است. خُب چرا؟ با خودم می‌گویم: الآن آن كشور دیگر حالا یهودی است، مسیحی است، بودایی است، اصلًا دین ندارد، انسان هست یا نیست بالاخره، انسان هست یا نیست؟ پس این اصول انسانی ما كجا رفته؟ این اصول فطرت و فطری ما چه شده؟ این مبانی كه به قول سعدی:

خدا دارد به همه رزق می‌دهد، خدا همه بندگانش را دارد رزق می‌دهد، آن رزق خاص كه برای مؤمنین و افراد، خُب آن خاص است آن جداست و آن بحثی نیست، ولی همه كه الآن بنده‌های خدا هستند، همه كوچك و بزرگ كه بر سر سفره او نشستند، مگر با همدیگر فرق دارند؟ حالا ما بیاییم فرض‌ بكنید ... خدا می‌گوید: خُب الآن خوشحال شدی، خیلی خوشحال شدی، این اطّلاعیه داد، آن اطّلاعیه داد، آن اعلامیه داد، خُب حالا داشته باش، فردا شب یا پس فردا شب، همچنین خوشحالی را پس می‌دهید، هر چی گذشته از یادت برود! چرا؟ دیگر طوری شده و حالا زدی و بردید، چه خبرت است كه داری خودت را جر می‌دهی؟ یواش. می‌آید خدا تلافی می‌كند، یك كشور مسیحی می‌آید برمی‌دارد تمام آن مسائل گذشته را صاف می‌كند می‌آید جلو، قشنگ، خُب حالا خوب شد؟ حالا هم شادی كنید دیگر، چرا حالا گریه می‌كنید؟! شما كه آن‌موقع آن‌طور بودید چرا حالا دارید گریه می‌كنید؟ خودم دیدم یكی داشت گریه می‌كرد با صد و هشتاد كیلو وزن! خُب چرا داری گریه می‌كنی؟ آخر به تو هم می‌گویند مرد!