پایه‌گذاری نظام تکاملی و تربیتی ادیان بر خروج از ظلمت به سوی نور (کرمان)

بنابراین سهل و آسان نیست كه انسان هر چیزی را كه بخواهد به خیال خودش بیاید، كه بنده در طول زندگی و تجربه با مرحوم آقا به موارد عدیده‌یعنی می‌توانم بگویم: ده‌ها مورد، قطع دارم كه نظر ایشان اشتباه فهمیده شده، قطع دارم. و همان موقع هم این اختلاف‌ها را تذكر می‌دادم، در خود زمان ایشان اینها را تذكر می‌دادم كه این مطلبی كه الآن ایشان گفتند، این برداشتی كه فلان شخص كرده، فلان شخص یا شخص كرده، این اشتباه است و مسأله این است و مشخص هم می‌شد كه خُب بله، مطلب همین‌طور بود. خُب حالا هم كه ایشان در میان ما نیستند، تبعاً دیگر زمینه برای نقل هر قولی مساعدتر است و رادع و مانعی هم وجود ندارد.

علی كل حال، این مسأله‌ای بوده كه خُب تا به حال به همین كیفیت بوده و إن‌شاءاللَه از این به بعد هم خواهد بود، خدا دست ما را بگیرد و از ورود در وساوس و مهالك و نفسانیات بیرون بیاورد و خارج كند، این قضیه در مطالب مختلف وجود داشته، در مسائل مختلف خصوصاً در مسائل اجتماعی و سیاسی كه بیشتر مجال برای طرح سلیقه‌ها به پشتوانه و استناد مطالب به بزرگان، كه خُب خیلی جا برای ابراز سلیقه و قریحه وجود دارد.

امّا مطلبی كه می‌تواند برای ما حائز اهمیت باشد، در یك همچنین مسائل مختلف و قضایای مختلف و مطالب شبهه‌انگیز و مبهم، اتكاء به مكتب اولیاء و استمداد از آن نفوس مطهرّه و مقدّسه است، كه چطور اینگونه مطالب باعث می‌شود كه ذهن انسان و راه انسان و روش انسان در مسیر صحیح قرار بگیرد. یك آیه‌ای است در قرآن كه خیلی آیه، آیه عجیبی است و مواردی هم مشابه دارد، آیه در ابتدای سوره حضرت ابراهیم است كه می‌فرماید: وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى‌ بِآياتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَه إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ إبراهیم، ٥؛ ما موسی را فرستادیم با آیات، مبانی، قواعد، و قوانین خودمان، مطالب اخلاقی، مطالب اجتماعی، احكام، اعتقادات، برای قومش فرستادیم. أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ كه قوم خودت را به واسطه این آیات و مبانی از ظلمت به نور بیرون بیاور؛ وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَه و به ایام خدا آنها را متذكر باش، كه ایام یعنی آن مواقع و مواقفی كه عنایت خاص الهی نسبت به بندگان در آن مواقف به نحوی است كه كشش و جذب نفوس و ارواح به سمت عالم قدس و عالم نور در آن مواقف قویتر و شدیدتر و پرجاذبه‌تر است و این خودش یك دایره وسیعی دارد، حالا راجع به این مسأله صحبت نمی‌كنیم.