رابطۀ ایمان و ارتقای فهم؛ رسالت حقیقی عالمان دینی

[فقط می‌گویند:] «شعار است!» نمی‌گوید حرف درست است یا غلط؛ چون اگر بگوید «غلط است»، مچش گرفته می‌شود؛ کجایش غلط است؟ آنجایی که غلط است، بگو! توجه می‌کنید؟

بنده کتابی نوشته‌ام [به نام] اسرار ملکوت. به مطالب جلد دوم ایراد [وارد] کردند، البته به جلد سوم هم همین‌طور. ایراد کردند که: «این کجایش [صحیح است]؟ این کتاب حرف‌هایی زده.» آمدند رد کردند. [می‌پرسم:] «رد چیست؟» می‌گویند: «ایشان در صحبت‌هایش تند است.» می‌گویم: «اصلاً بنده تند که هیچ، اصلاً بنده فلفل هستم! شما از فلفل تندتر دارید؟! اصلاً من فلفل! خب، این شد ایراد؟!» بگو: «این حرف دروغ است.» این را بیا بگو. «چرا ایشان تند است؟» خب بله، بنده تند هستم؛ بسیار خب، بعدش؟ اگر با همین تندی که هستم، حرفم راست [و درست] بود، چه موضعی داری؟! این را بیا بگو! چرا فرار می‌کنی؟ چرا مغلطه می‌کنی؟

بدبخت! من این را برای تو گفتم، توی عمامه‌به‌سر! [تویی] که یک‌طوری می‌خواهی ایراد بگیری؛ تویی که این مدت از عمرت گذشته، هفده‌ هجده سال از فوت آقا گذشته، [اما] هنوز روی چشمت پارچه انداخته‌ای که نبینی، من [این را] برای تو نوشته‌ام!

[می‌گویند:] «این تند است»، «این حرف‌هایش تند است»، «این هم زمانِ بابایش تند صحبت می‌کرد.» اگر من زمان پدرم تند صحبت می‌کردم، پس چرا من را دعوت می‌کرد که بیایم دهگی [مانند دهۀ محرم یا صفر] خانه‌اش منبر بروم؟! التفات می‌کنید؟!

ارتقای سطح فهم و بیدار نمودن مردم، وظیفۀ عالم و مرجع تقلید

[ما] مدام در شعار حرکت می‌کنیم، در احساسات حرکت می‌کنیم، در این مطالب می‌رویم. [حالا سؤال این است:] این وظیفه، وظیفۀ کیست؟ وظیفۀ یک عالم است.

مرجع تقلید وظیفه‌اش این نیست که هرچه مخاطبش می‌گوید، بگوید: «باشد، برایت درست می‌کنم!» [یکی می‌گوید:] «می‌خواهم این معامله را بکنم، عیب ندارد؟» [می‌گوید:] «درست می‌کنم! فرمولش دستِ من است، کاری ندارد!» «بخواهی این کار را انجام بدهی، درست می‌کنم!»

[دیگری می‌گوید:] «آقا! می‌خواهم با این موسیقی [و ساز و آواز] دلنگ‌ودولونگ [کاری] بکنم.» [می‌گوید:] «درست می‌کنم!» [دیگری می‌گوید:] «اصلاً می‌خواهم بروم در این پارتی و دَنس!» [باز هم می‌گوید: «درست می‌کنم!»]