شرح و تفسیر بیت: «عاشق شو ار نه روزی کار جهان سرآید»

آقا سید محسن! مواظب خودت باش، خودت ببین چه می‌فهمی، خودت ببین، به این‌طرف و آن‌طرف نگاه نکن! (اصلاً صریحاً به من می‌فرمودند!) به افرادی که در دور و برت می‌آیند نگاه نکن، خودت ببین چه درک می‌کنی، همان را در پیش بگیر و جلو برو.

آخرین نصیحت ایشان به من این بود. یک پدر دارد نصیحت می‌کند، چرا؟ چون درک کرده، دنیا را درک کرده، تجربه کرده، با جانش، با روحش، با ضمیرش چشیده، دیده، برایش ملموس است، همان را دارد به بچه‌اش می‌گوید که بیا این کار را بکن، ما رفتیم و به اینجا رسیدیم و به این نکته رسیدیم، راه سعادت همین است.

فرزندان واقعی علامه طهرانی چه کسانی هستند؟

این مطلب برای همۀ رفقایشان هم بود، برای همۀ افراد، شما خیال نکنید الآن که در همان حال و هوا [نیستید] از ایشان فاصله دارید! نه، ایشان خودشان به من بار‌هامی‌فرمودند ـ حتی یک ‌دفعه داشتیم حرم مشرّف می‌شدیم، شب زمستانی بود ـ می‌گفتند:

فلانی، هر کسی بیاید این مطالب ما را بخواند و بیاید در آن سیر و در آن مسیر بیفتد، فرزند واقعی ما خواهد شد و ما دست او را در این دنیا و آن دنیا می‌گیریم!

این مسئله است و خیلی‌ها برایشان این قضایا مشهود و روشن و واضح است. خدا إن‌شاءالله برای همه هم این مسائل را روشن کند و ما را قدردان نعمت زحمات این بزرگان کند که من می‌دانم چه زحماتی و چه لطماتی ایشان در زمان حیاتشان داشتند و با چه مسائلی برخورد داشتند! نامه‌هایی که از این‌طرف و آن‌طرف می‌آمد و فحش به ایشان می‌دادند و به‌خاطر همین راه مستقیمشان و مسیر اهل‌بیت، چه مطالبی و چه ناسزا‌ها به ایشان می‌گفتند! من اینها را نگاه می‌کردم، تعجّب می‌کردم، واقعاً از این‌همه حماقت و از این‌همه جهالت که نصیب یکی شده که مانند شب‌پره‌ای که جرئت دیدن آفتاب را ندارد، مدام می‌آید آفتاب را انکار می‌کند.