پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

خب این [گنبد] با آن کلیسایی که آن بیچاره ساخت، چه فرقی کرد؟! [هیچ فرقی!] این‌که هر دو یکی شد! یک منطق شد! [افتخارِ] هر دو [به] بتن و سنگ و آهن و میلگرد و اینها برمی‌گردد! اینکه ما بیاییم و این [بنا و گنبد] را به عنوان افتخار اسلام بشماریم، چه فرقی [با آن مسیحی] کرد؟!

و من وقتی که دو سال پیش با بعضی از رفقا رفته بودیم، نگاه [که] می‌کردم می‌دیدم واقعاً ما در آثار اسلامی یک ‌چنین [بناهایی] نداریم. بی‌خود می‌گویند [که ما از مسیحی‌ها در کیفیت ساخت بناها بالاتریم!] مسیحی‌ها [خیلی] بالاتر هستند! اگر به افتخار است، آنها روی دست ما هستند! ‌ مسائلشان، ریزه کاری‌هایشان، دقّت کاری‌هایشان [از ما مسلمانان بسیار بالاتر است].

نقد تجمّل‌گرایی در ساختن حرم امام رضا

چندی پیش، [تقریباً] دو سه سال پیش بود یک وقت دیدم یک نفر از همین [کارکنان] آستان امام رضا علیه‌السلام [نقل می‌کرد که یک قسمتی از حرم را] - نمی‌دانم [دقیقاً] چه چیزی از آن را، [چون] من خودم نرفتم ببینم - گرفته‌اند درست کرده‌اند، اضافه کرده‌اند. خب درست کردن، اضافه کردن، رفاهِ حال زائر ایجاد کردن، همۀ اینها را بنده قبول دارم؛ باید باشد؛ [حتی] بیش از این [چیزی که هست] باید باشد و خیلی بیش از این هم باید باشد، که نیست! خیلی باید بیش از این باشد. خیلی بیش از اینها استعداد و قابلیت دارد؛ همۀ اینها باید باشد. امّا [مسئله این است:] تعریفی که [از این درست کردن‌ها] شد، چه بود؟ تعریف این بود _‌ و ما [هم] اینها را مشاهده می‌کردیم ـ که این کارکنان، این مهندسین و معماران، سانت‌به‌سانت دارند به این بنا اضافه می‌کنند و سانت‌به‌سانت جلو می‌روند! برای چه؟! چه کسی گفته [است؟!] امام رضا گفته [است؟!] چه پولی دارد اینجا خرج می‌شود؟! چرا؟! چه کسی می‌آید نگاه کند ببیند که آن ظرافت و ریزه‌کاری‌ها که الآن دارد [انجام می‌گیرد، چیست؟!] خب الان این که [آستان امام رضا] دارد [این کارها را] انجام می‌دهد، [حتما] پول خرج می‌کند؛ دارد پول می‌دهد. طرف [رایگان و] برای رضای خدا که بلند نمی‌شود بیاید این کارها را بکند! آقا! هیچ‌کس برای رضای خدا کار نمی‌کند! خاطرِ همه جمع! پول دارد می‌گیرد. [البته] عیب ندارد [که پول] بگیرد، بالاخره حالا کارهای دیگر نکنند بیایند این کار را بکنند [حق دارند پول دریافت کنند]. بسیار خوب، ولی صحبت در این است: این پولی که دارد خرج می‌شود، این قوّه که دارد صرف می‌شود، این نیرویی که در اینجا به کار برده می‌شود، به چه درد می‌خورد؟! به چه درد امام رضا و ما می‌خورد؟! صحبت این است. [صحبت این است که] این ظرافت‌ها به چه درد من می‌خورد؟! مگر همین [بنای ساده] چه ایرادی دارد؟! اینکه این سنگ صافی که الآن مشاهده می‌کنید، این سنگ را بردارند این‌جوری و [آن] ‌جوری کنند [یا به‌جایش] یک سنگِ قشنگ [و] زیبا بیاورند [چه فرقی می‌کند]؟! چقدر این خرج کردن‌ها [ثواب] نمازی را که من در آنجا می‌خوانم بالا می‌برد [و بیشتر می‌کند]؟! چقدر این مخارج بر توجّه زوّار نسبت به [امام] دارد اضافه می‌کند؟! چقدر؟!