پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

مشکل ما و مشکل ادیان الهی در نپرداختن به مسائل دنیا دو [امر] است:

اوّل: اینکه مسائل دنیا در حدی مطلوب است که خود آن مسائل و ترقیّات دنیا موجب دغدغۀ خاطر [انسان] نشود و [حال آنکه] ما عکس آن را داریم می‌بینیم.

دوّم: مصالح دنیوی در جایی مطلوب است که افرادی که متصدّی این امور هستند، افرادی باشند که بر طبق ضوابط انسانی و مبانی انسانی عمل کنند. چند نفر بر طبق ضوابط [انسانی] است؟! چند نفر؟ چند نفر بر طبق ضوابط [انسانی] دارند عمل می‌کنند؟!

بیان نمونه‌هایی چند از استفادۀ ناصحیح از فناوری

این بمب‌هایی که در هیروشیما و ناکازاکی انداختند، آیا لازم بود [انداخته شوند؟!] اصلاً لازم نبود! [انداختن این بمب‌ها] فقط به خاطر این بود که بگویند: «آمریکا جنگ را برد!» [در حالیکه] تا چهار روز دیگر قرار بود ژاپن تسلیم شود و قرارداد امضا کند! آمدند بمب انداختند [تا] بگویند: «ما [کار را] تمام کردیم! ما همین هستیم! بقیه حواسشان باشد!»

پس [این ابزار] در چه مسیری صرف شد؟ در مسیر انانیّت! [در مسیرِ] «من»! من باید مطرح بشوم! دنیا باید بداند که ما و کشورِما، کشوری است [که] دارای این خصوصیّات [است] و همه حساب کار دستشان باشد! [ما] می‌آییم [بمب] می‌اندازیم و سیصد هزار نفر را جزغاله می‌کنیم! جزغاله می‌کنیم و کَکِمان هم نمی‌گزد! موشک می‌زنیم به هواپیما [و آن] را در فضا منفجر می‌کنیم! 250 نفر را [به راحتی] تکّه‌تکّه می‌کنیم! بچه، بزرگ، پیر و جوان، برای اینکه [ثابت کنیم] ما این هستیم! روی حرف ما، [حرفی] نباید باشد! غیر از این است؟! همه همین هستیم! نه اینکه تصوّر کنید که [فقط] یک گروه [این‌طور است،] نه! عرض کردم همه [همین‌طور هستیم]! همه نفْس داریم و بغل هر کدام از ما [یک] شیطان ایستاده است! ایستاده! بی‌برو برگرد؛ بروبرگرد هم ندارد! نشان هم داده‌ایم؛ به همه نشان داده‌ایم؛ منتها [هر کس، به یک شکلی]آن [فرد] به آن شکل، [آن فرد] به آن شکلِ [دیگر].