پیوند معنویت و زندگی مادی در اسلام؛ پاسخ به یک شبهه اساسی

الآن یک کار خیلی خوبی که این خارجی‌ها می‌کنند این است که می‌روند به جای اینکه یک هندوانه [کامل] بخرند، یک چهارم [آن را] می‌خرند! در این فروشگاه‌های خارج، شما می‌بینید [که] هندوانه‌ها قاچ [شده] است. در مدینه و مکّه [هم] که ما بودیم همین‌طور بود؛ یک چهارم هندوانه را برداشته‌اند [و] دور آن را پلاستیک کشیده‌اند. [مشتری هم] می‌آید همان را برمی‌دارد [و] می‌برد. اولاً همان را صاف بر می‌دارد می‌گذارد در یخچال! [در حالیکه] اگر هندوانه را [کامل] بردارد، کجا بگذارد؟ خب [یخچال] پر می‌شود دیگر، هی باید انبار درست کند برای سیب زمینی و پیاز و چیزهای اضافه و اینها. ولی [اگر] همان مقدار مصرف روز یا فردای آن [را] بر‌دارد، [هم] جای کمتری می‌گیرد و ثانیاً دغدغۀ خراب شدن [هم] دیگر ندارد. خب ببینید این‌ها همه [امور] عقلانی ا‌ست. منتها کار خوب را خارجی‌ها دارند می‌کنند! یک زنبیل را برمی‌دارد، دوتا سیب، سه‌تا گوجه فرنگی، یک خیار می‌گذارد کلش این‌قدر! [می‌گوید:] این مال امروز. [در این صورت] دیگر نه جا می‌گیرد، نه آفتی به آن می‌خورد و از نظر بهداشت [نیز] بهتر [است].

در زمان ظهور حضرت [نیز] همین‌طور است. تمام زندگی و حیات مردم در زمان ظهور حضرت، عقلانی می‌شود؛ یعنی براساس تعقّل [می‌شود]، نه براساس تخیّل. واقعاً زندگی که ما الآن داریم می‌کنیم، براساس تعقّل است؟! این مخارجی که الآن ما در منزل داریم، همۀ اینها مخارجِ عقلانی است؟! می‌رود یک دست کریستال می‌خرد ششصد هزار تومان [و سپس] می‌گذارد در دکور و اصلاً در تمام طول عمر یکدفعه [هم] در آن چایی نمی‌ریزد که بیاورد [و استفاده بکند! می‌گوید: «اگر] نخریم [از] خاله یا خواهرم یا عم‌قزی یا فلان [عقب می‌افتیم]! بد است آنها در دکورشان دارند، ما نداریم!» این کجایش عقلانی است؟! خب پدرِ این شوهر بدبخت درمی‌آید [تا] برود این [کریستال] را [بخرد] بگذارد آنجا [در دکور! آخر این] به چه درد خورد؟! [اقلاً] یک چیزی [آنجا] بگذار که در آن چایی بریزی، شربت بریزی. این [نوع کارها] می‌شود اعتباری [و] آن می‌شود عقلانی.