تفسیر آیه شریفه: یرفع اللَه الذین امنوا و الذین اوتوا العلم درجات (قزوین)

 همه نابود بشود!

 خب نابود بشود كه بشود! پس دین شما تا به حال دین خیالی بود؟ این بود ایمان شما تاكنون؟ و تفكّر شما تاكنون این بود؟ این چه تفكّری است كه با گفتن یك حكایت چنان متزلزل بشود مثل این‌كه دینامیت گذاشته‌اند زیر یك خانه، تمام خانه پایین آمده؟! این چه ایمانی است؟! برو در این ایمان را گِل بگیر! در این اعتقاد را برو گِل بگیر! این چه اعتقادی است كه ... ایمان آن ایمانی است كه با تمامِ ....

 یكی آمد گفت من از پدر شما حكایاتی دارم كه خود شما نمی‌دانید اگر بدانید برمی‌گردید. گفتم فلان فلان شده هستی اگر نیایی به من بگویی. گفتم فلان فلان شده هستی اگر نیایی بگویی. گفتم بیا بگو.

 یك قضیه گفت، صاف ردّش كردم، گفتم این قضیه مربوط به این است.

 دیگر دومی‌اش را نگفت. خب وقتی كه من می‌خواهم یك اساسی برای خودم بچینم، یك پایه‌ای می‌خواهم برای خودم بچینم، چرا این پایه را روی بیت عنكبوت بچینم؟ چرا این پایه را در كنار باتلاق و در كنار دریا بچینم؟ چرا این پایه روی سنگ و روی بتن نباشد؟ این دیگر چه ایمانی است كه با گفتن یك حكایت همه چیز بریزد به هم و دیگر بنده اعتقادم به پدرم را از دست بدهم چون یك حكایت شنیدم؟!

 این چه پدری است كه بنده چهل سال همراهش بودم یك همچنین مسائلی را اطّلاع نداشتم. فوقش اطّلاع هم پیدا كنم، می‌نشینم فكر می‌كنم با آن مبانی‌ای كه دارم، با آن دیكشنری كه در وجود خودم گذاشته‌ام، با آن دائرةالمعارفی كه در وجود من قرار دارد، مسائل را تحقیق می‌كنم. ترس از چه دارم؟! ترس از چه دارم؟! من را در قبر خودم دفن می‌كنند، او را در قبر خودش دفن می‌كنند ... روز قیامت از پرونده خودم سؤال می‌كنند. تو چه فهمیدی؟ چكار به او داری كه این الآن این را می‌گوید آن را می‌گوید؟ درست؟