لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

دوستان به بنده امر كردند كه این وصیت‌نامه ترجمه شود، گرچه در ترجمه هایی كه قبلًا شده دست برده شده و تحریف شده است و آن مواضع حسّاس، یا سانسور شده و یا این كه به تأویلات و توجیهاتی از آن مفهوم اصلی خودش دور شده است، و این خیانت است.

خیانت، خیانت است تفاوت نمی‌كند از فرد عامی باشد یا از مثل من معّمم باشد. خیانت، خیانت است و كسانی كه این كار را انجام دادند باید روز قیامت به امیرالمؤمنین جواب بدهند.

بالاخره امیرالمؤمنین كه این مطالب را فرموده است نعوذ باللَه، نعوذباللَه، نعوذباللَه، در مقام لغو و هزل نبوده است، سخن به جدّگفته است و به واقع گفته است، ولكن ما می‌بینیم كه در این گونه موارد چرا ما كاسه داغتر از آش می‌شویم؟ این چه مصیبتی است كه برای ما اهل علم پیش آمده است! به جای این كه ناقل باشیم به ما چه مربوط است به جای این كه ما واسطه باشیم و وسیله برای نقل باشیم كاسه داغتر از آش می‌شویم، و ولی‌اولی به مُوَلّا علیه از خود امام معصوم می‌شویم. الآن مسئولیت دینی مردم با كیست؟ با بنده و امثال بنده است؟ یا با امام زمان است؟ این قضیه چیست؟ با ولی حی ما است.

ما دستمال كاغذی را ما زنده می‌بینیم ولی او را نمی‌بینیم، یك دستمال كاغذی! به اندازه دستمال كاغذی به امام زمانمان نگاه نمی‌كنیم! درست؟! آن وقت ما در این جا آمدیم و دایه دلسوزتر از مادر شدیم؛ برای دین پیغمبر و برای امّت پیغمبر؛ این جا درست است آن جا غلط است آن جا باید حذف شود این جا باید اضافه شود، به تو چه مربوط است، به تو چه ربطی دارد كه این امام علیه‌السّلام این جا را فرموده است و تو داری دخالت می‌كنی؛ نه این مربوط به آن زمان است.

چطور بقیه نهج البلاغه مربوط به این زمان است؟ ولی این جاها مربوط به آن زمان است اینها همه حساب دارد.