لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

بنده دارم دعای ابوحمزه می‌گویم دو سال پیش بود، دیگر به اندازه فهم ناقص خودمان این مطالب را شرح می‌كردیم برای رفقا و دوستان یك آقایی آمده این جا نشسته كنار بنده قرقرقر ا رفت كه رفت مطلب از دستم درآمد و دیگر هم نیامد. یكخرده استارت را دوباره زدیم ماشین و موتور را دوباره روشن كردیم دوباره قرقرقر گفتم آقا این جا هیئت نیست بلندشو برو بیرون بفرمایید بیرون. آن هم بلندشد رفت بیرون. یعنی چه؟! آقا این كار حرام است! حرام است، در مجلس امام حسین موبایل آورده شود، حرام كه فقط از دیوار بالا رفتن نیست. فقط شراب خوردن كه نیست شما كاری انجام بدهید كه باعث زحمت برای كسی باشد، این حرام است. شما كاری انجام بدهید كه آن منبری مطلب از دستش دربیاید این حرام است، حرام، ح ر ا م و صد درجه بدتر از شراب خوردن است، و صد درجه بدتر از كار خلاف شخصی كردن و اینها است چرا؟ چون باعث اذیت مؤمن است. باعث از بین رفتن مسئله است. باعث ایذاء سایر افراد است. شما بروید در مجلسی بنشینید بردارید سیگار بكشید، حرمت سیگار كشیدن به جای خود، مجلسی كه فضایش برای همه است و اكسیژن آن برای افرادی كه این جا هستند تقسیم شده، به چه حقّی شما اكسیژن اینها را خراب می‌كنی؟ می‌خواهی بلندشو برو در بیایان اگر حلال باشد، اگر حلال بود خب برو در ایوان بكش دود شود برود بالا، بلندشو برو روی پشت بام، روی خیابان، چرا در مجلسی كه فضای این مجلس برای همه است؟ و هر شخصی به اندازه خودش حقّ تنفس و استفاده از اكسیژن دارد؟ شما به چه حقّی تعّدی می‌كنی؟ این عمل حرام است، اینها را باید به مردم گفت، آگاه كرد مردم را.

همین طور آوردن موبایل در مجالسی كه دیگران مجالس رسمی است: مثل مجالس روضه، مجالس ذكر، مجالس اعیاد یا مجالس صحبت حالا لازم نیست حتماً مجالس عید باشد كه افراد حق استماع جمعی دارند نسبت به آن مجلس آوردن موبایل حرام است، اشكال دارد، شرعاً اشكال دارد. لذا رفقا از این به بعد دیگر حتّی موبایل را هم خاموش نیاورند در مجالس چون در گاهی اوقات دیده شده كه حتّی موبایل خاموش هم به یك جهاتی راه می‌افتد قاطی می‌كند آدم یك شماره می‌گیرد یكی دیگر برمی‌دارد یا یكی دیگر درمی‌آید و اینها همه اشكال دارد و جایز نیست و اگر هم ما در آن حد نگوییم كه حرام است به این نحو حتّی از نقطه نظر اخلاقی رعایت آن الزامی است، این یكی از مسائلی است كه خب باید انجام شود. در جلسات اهتمامی كه رفقا باید داشته باشند این است كه قبل از وقت بیایند، هی نیایند در جلسه و هی چشم منبری بیافتد به این، كه این آقا آمد یك منبری وقتی كه می‌خواهد شروع كند یا حتّی ذاكر وقتی كه می‌خواهد شروع كند باید حواسش پرت نشود، همه بیایند یك وقتی را قرار بدهند، در آن وقت مشخّص در بسته شود. حالا یك وقتی شخصی دیر آمد یك اتاقی باشد در آن جا بنشیند و وارد مجلس نشود، و بعد از این كه صحبت او تمام شد، حالا بیاید، تا قبل از این كه منبری بخواهد برود، و وقتی منبری رفت حرف را بشنود و بعد از منبری بیاید، كه در وقتی كه ذاكر دارد ذكر مصیبت یا اشعار می‌خواند حواس او نباید پرت شود.