لزوم حرکت سالک براساس فهم و بینش به‌جای غلبۀ وهم و احساس (اصفهان)

زیرا خدا یك عمر بیشتر به تو نداده است و دیگر برنمی‌گردد و اگر در جایی دیدی فكرت نمی‌رسد، حادثه حادثه‌ای است كه برای تو شبهه ایجاد كرده است شك ایجاد كرده است كه این راه را بروم. یا آن راه را بروم این دسته این حرفها را می‌زنند آن دسته وگروه این حرفها را می‌زنند ....

برای ما اتّفاق افتاده است، خیلی در طول زندگی ما مواجه می‌شدیم با پدیده‌ها و قضایایی كه می‌دیدیم دودستگی است حتّی چنددستگی است. هر كسی می‌آید یك سازی برای خودش می‌زند این می‌گوید حق با من است، او می‌گوید حق با من است. این او را می‌كوبد، این او را در روزنامه مفتضح می‌كند، این او را بر بالای منبر آبرو می‌برد، همین كاری كه الآن دارند می‌كنند. درست؟! هر كسی برای خودش دارد چه كار می‌كند؟ دعوی أنا الحق و دیگران را محكوم می‌كند و خود را حق می‌داند و خود را به جای حق می‌نشاند.

خنده‌ام گرفته بود، چندی پیش شنیدم یك بنده خدایی در جایی گفته بود كه فلانی بر باطل است و كارهایش و رفتارش بر بطلان است و بر باطل است.

خب جان من، عزیز من، بیا بگو كدام حرف من بر باطل است؟ كدام حرفی را من زدم كه بعد معلوم شده دروغ بوده است؟ خب بیا بگو، همین طوری گفتن كه مشكلی را حل نمی‌كند، حالا من بر باطل، بالاخره من كه بر باطل هستم عمل من، كلامم، قولم، حرفم بایستی بطلان خودش را نشان بدهد دیگر. انسان رجماً بالغیب كه نمی‌تواند حرفی بزند و همان طوری تیری در تاریكی بپراند؛ فلان سخن شما باطل است، بسیار خب شما بیا ما هم می‌آییم، اگر شما توانستید اثبات كنید، ما می‌گوییم اشتباه‌ كردیم.

مگر ما در سخنانمان ادّعای عصمت می‌كنیم؟ چه كسی می‌تواند ادّعای عصمت كند؟ معصوم یكی است، تمام شد.

در این دنیا یك نفر معصوم داریم و نه شما و نه من و نه غیر ما هیچ كس نمی‌تواند ادعای عصمت بكند، اگر هم بكند غلط كرده است. فقط معصوم یك نفر است، هر كسی از ما ادّعای عصمت بكند غلط كرده است. ما یك نفر معصوم بیشتر نداریم كه امروز هم متعلّق به او است و ما متوسّل به او هستیم و همه خودمان را نوكر او می‌دانیم. یا نوكر عاصی یا نه نوكر مرضّی مولا، و تقاضا می‌كنیم كه لطف و عنایت او بر همه ما بیش از پیش باشد و دست كرم و بزرگواری او بر سر همه ما مستدام باشد.