ضرورت تواضع قلبی سالک نسبت به رفقای طریق

ان‌شاءاللَه كه امیدواریم پیوسته مورد لطف و عنایت ائمه باشیم. شیطان ما را مغرور نگرداند، شیطان ما را فریب ندهد. تصور نكنیم كه حالا اینجا هستیم، بعضی‌ها آن طور شدند ... نه نه نه نه! یك روز هم خدا نكند؛ ولكن همان اشكالات و همان امتحان‌هایی كه برای بقیه اتفاق می‌افتد برای ما هم اتفاق خواهد افتاد. هیچ ما نه تافته جدا بافته هستیم. من وقتی‌كه این حرف‌ها را می‌زنم، خودم بیشتر از شما تنم می‌لرزد. چون من بالاخره یك چیزهای بیشتری دیده‌ام. خیال نكنید من الآن دارم حساب خودم را از شما جدا می‌كنم. این‌طور نیست. خدا شاهد است هر قضیه‌كه تا به حال اتفاق افتاده، قبل از اینكه من بخواهم راجع به آن اقدام كنم، اول خودم ترسیده‌ام! ولی می‌دیدم چاره نیست، باید این كار را انجام بدهم. كوتاه نمی‌توانم بیایم. مبادا شیطان ما را بفریبد، مبادا ما در نفس خودمان، خودمان را جدا بدانیم، مبادا این مطالب را به دیگران بزنیم و خودمان را مبرّا كنیم.

دارم به تك‌تك عرض می‌كنم. این مطالب برای تك‌تك ماست. اگر برخی از افراد نخواهند كه آن‌طور باید‌وشاید به این مسائل ترتیب اثر بدهند، و مسئله‌ای پیش آمد، دیگر در آنجا بنده را معذور می‌دارند.

ان‌شاءاللَه امیدواریم كه خداوند همۀ ما را مشمول عنایت خاص خود قرار داده و در امتحانات خودش دست ما را بگیرد. خیلی مهم است. در امتحانات خودش دست ما را بگیرد كه بنده واقعاً از این مسئله نگرانم، آنچه را كه در سابق دیدیم، زمان مرحوم پدرمان دیدیم، زمان استادشان دیدیم، و مطالبی كه اتفاق افتاد دیدیم ... بنده مسائلی را دیدم از افرادی كه اگر بگویم هوش از سرتان می‌پرد! و بعد اینها مورد غضب استاد مرحوم آقا قرار گرفتند. حالاتی داشتند كه هوش از سرتان می‌پرد! این است قضیه‌ها. اما اگر نه، خودمان را به خدا سپردیم، اخلاص داشتیم، خودمان را به حساب نیاوردیم، مشكلی پیش نمی‌آید. مسئله‌ای پیش نمی‌آید. ان‌شاءاللَه.