بررسی مساله تعدد زوجات

گفت: از كجا می‌دانید ناراحت است؟

گفتم: مگر می‌شود؟ آخر مگر می‌شود همین‌طور بی‌خیال باشید؟

چه داری می‌گویی؟ مگر می‌شود تو گرسنه باشی بگویی آقا من هیچی‌ام نیست اصلا اشتها ندارم؟! برو بابا، حكم شرع را نسبت به خودم انجام بدهم بگویم جائز است؟! خب این می‌میرد! من باید بروم دیوانه خانه دیدنش! حدّاقل باید بروم آنجا!

خب نیست قضیه! خب اسلام نگفته یكی بمیرد! یكی نمی‌دانم به سرش بزند، یكی نمی‌دانم فلان كند به این كیفیت! خب این از آن طرف هم هست، شما فقط یك حكم را نگاه نكنید بقیه احكام را زیر پا بگذارید.

بله، در عین حال با این حال راه را برای من باز گذاشته كه با این وضع این زن كه داری در این كیفیت جائز نیست، اما در كیفیت‌های دیگر بله! اگر عرضه‌اش را داری! صدایش درنیاید، یك وقت چیز نشود، یك وقت بعد از چند سال دیگر چیز نشود، اگر واقعا این شرایط را داری ... كه همچین شرایطی برای چه كسی هست؟! راه باز است، انتخاب آن راه برای انسان است. با این شرایط، با این وضعیت، با این كیفیت، نخیر! قطعا ما می‌توانیم بگوییم جائز هم نیست! چشم بندی كه نبود! دیدم آقا داشت قلبش می‌ایستاد!

سوال: توی مطب ما این چند سال زیاد دیده‌ایم خانم‌هایی كه با افسردگی می‌آیند ...

جواب: این‌ها همه به این مسائل مربوط می‌شود.

سوال: وحشتناك است اصلا. زندگی‌شان از این رو به آن رو می‌شود.

جواب: نه آقا، دیوانه ... دیوانه می‌شوند!

ما شیراز بودیم! رفته بودیم، شیراز با یك عده از رفقا، تعریف كردم برایتان: یك دفعه نشسته بودیم همان روز اول سر حافظ، و همه اینها ایستاده بودند، ما گرفته بودیم نشسته بودیم قشنگ، بعد اینها همه تعجب می‌كردند كه ما چطور گرفتیم نشستیم روی زمین! روی زمین نشسته‌ایم! من هر وقت می‌روم حافظ می‌نشینم روی زمین و الآن مدّتی است كه نرفتیم. دو سال می‌شود.

دیگر می‌نشینیم روی زمین. این‌زن‌ها، مردها همین‌طور تعجّب می‌كردند، بعد خیلی حالت احترامی به خود می‌گیرند. كه حالا نه تنها كفششان را پایین درآوردند، آمده‌اند نشسته‌اند.