ملاک و معیار وجوب اطاعت از اولیاء الهی (مشهد مقدس)

 من دستور بدهد، خودم جلو جلو می‌رفتم؛ یعنی وقتی‌كه مبنا دست من هست، قانون وقتی دست من هست، مطلب وقتی‌كه در اختیار من هست، حالا منتظر بنشینم كه حتماً آقای حداد به من بگویند آقاسیدمحمد حسین این كار را بكن! نه خودم می‌رفتم این كار را می‌كردم، من یقین دارم این مورد نظر ایشان است، نه اینكه مورد نظر ایشان است اصلًا مورد نظر ناموس عالم است، یعنی انطباق با ناموس عالم دارد و نه اینكه مسئله شخصی و سلیقگی است، وقتی این را می‌بینم دیگر منتظر دستور ایشان نیستم. لذا آقای حداد هم در مواردی كه مورد شبهه و شك بود [دستور می‌فرمودند] در موارد دیگر اصلًا ایشان دستور نمی‌دادند: خود آقا سید محمد حسین دارد انجام می‌دهد، دستور نمی‌خواهد، خودش دارد انجام می‌دهد دیگر، خودش دارد مطلب را انجام می‌دهد. فقط در آن موارد [خاص‌] بود من در جریان كارهای ایشان بودم در مواردی كه شكی و شبهه‌ای بود.

 حالا ببینید كار به كجا رسیده كه دوستان ما من می‌شنوم می‌گویند كه تا وقتی‌كه فلانی نگفته و نشنیدی هر كاری می‌خواهی بكنی بكن! یعنی درست عكس قضیه و صد و هشتاد درجه [در جهت مخالف.] تو كه می‌دانی این مسئله مورد رضایت من نیست چرا می‌گویی این كار را بكن؟ این مسئله كه عكس سلوك است؛ یعنی قضیه سلوك مرتبط شده بر گفتن من و من شاید در خیلی موارد دلم نخواهد بگویم، صلاح نمی‌دانم فلان مسئله را مطرح كنم. بارها گفته‌ام كه سلوك در یك هم‌چنین مواردی آن رشد و تأثیر واقعی را ایجاد نمی‌كند، آنكه در انسان رشد می‌آورد و تأثیر می‌گذارد و عبور می‌دهد و بالا می‌برد و حركت ایجاد می‌كند خودِ ادراك واقعی شخص نسبت به یك مطلب است.

 شما اگر بدانید یك مطلب مورد رضای امام زمان علیه السلام است و بر این اساس انجام بدهید صد مقابل بالاتر از این است كه از خود امام زمان بشنوید و بعد انجام بدهید، این تأثیرش صد برابر آن است؛ چون در آنجا توجه به ظاهر خود آن حضرت، انگیزه برای عمل به این دستور بوده و ظاهر در آنجا نقش داشته، حالا نمی‌گویم ظاهر هر چیز، خب ظاهر حضرت باشد، ولی همین ظاهر به مقدار خودش تأثیر می‌گذارد، یعنی اگر شما با سرعت صد و چهل كیلومتر در این عمل می‌رفتید اگر بخواهید آنجا به دستور حضرت انجام بدهید سرعت چهل كیلومتر است، سی كیلومتر است، آن صد كیلومتر در جایی است كه شما نشنیده از امام زمان به این مطلب عمل كنید، آن صد كیلومتر شما را جلوتر می‌برد از اینكه خود امام زمان نشسته باشد و بگوید آقای فلان شما فلان كار را بكنید! خب انجام می‌دهد دیگر، آدم وقتی امام زمان یك چیزی به او بگوید سریع انجام می‌دهد. نشنیده باید انجام بدهد نه اینكه منتظر شنیدن امام زمان بشوی، این سلوك است. شنیدن از امام زمان و عمل كردن سلوك نیست بلكه دانستن منویات امام علیه السلام و دانستن آنچه كه مورد رضای امام علیه السلام و اطلاع بر آنچه كه مورد