راه‌های تشخیص حق از باطل

این مسیر مسیری است که بزرگان داشتند و ما را امر به این متابعت از این شیوه و از این روش می‌کردند. همیشه در امثال یک هم‌چنین جریاناتی که قضایای که اتفاق می‌افتاد مسیر آنها این بود. و ما هم موظّف هستیم و مکلّف هستیم که از این مسیر پیروی کنیم و راه خودمان را به این کیفیّت قرار بدهیم. من خیلی متأسف شدم در این سالهای اخیر مسائلی را که از منتسبین به مرحوم آقا مشاهده می‌کردم و موضع گیری‌هایی که در جریانات مختلف احساس می‌کردم، خیلی برای من گران می‌آمد. چطور افرادی منسوب به آقا هستند درحالی که روش آنها صد و هشتاد درجه بر ضد مرام مرحوم آقا و مکتب آقا و راه ایشان و مسیر و مرام ایشان بود. ما که از پشت کوه نیامدیم ما در همین منزل بودیم. رفقا هم همین‌طور مطالب ایشان را می‌شنیدیم. راه و روش ایشان را با وجود خود لمس می‌کردیم. مواضعی را که ایشان اتخاذ می‌کردند در وقایع مختلف ما این مواضع را مشاهده می‌کردیم. مسئله این‌طور نبوده که بخواهند دین خود را به دنیا بفروشند و برای مسائل دنیوی از مبانی دست بکشند و از آن راه دست بردارند. برای حطام دنیوی و برای استمرار معاش و برای گذران چند روز این دنیای مجازی به راه‌هایی بروند که خدایی نکرده مسئوولیّت تبعات آن راه‌ها و حرکت‌ها دامن خود اینها را هم بگیرد. این مسئله خیلی مسئله مهمی‌است و مسئله حیاتی است، که ما اینها را می‌دیدیم و واقعاً مسئله را احساس می‌کردیم. احساس می‌کردیم. علیٰ‌کل‌حال هر کسی وظیفه خودش را خودش تشخیص می‌دهد ما که برای کسی تعیین تکلیف نمی‌کنیم. ولکن می‌گویم این مسیر مسیر مرحوم آقا نبوده و نیست و آنچه را که ما از ایشان یاد گرفتیم و تجربه‌ای که در زمان حیات ایشان داشتیم بر خلاف این مرام بوده و برخلاف این مبنا بوده‌است. در این‌گونه موارد انسان باید همیشه خدا را در نظر داشته باشد و قدمش قدم صدق باشد و اخلاص داشته باشد. خدا هم [راه را] به او نشان می‌دهد. مگر خدا بخل دارد!