شیعۀ واقعی یعنی پیرو حق و کلام معصوم علیهالسلام

سؤال: ببخشید این مطلبی که حضرت سید الشهداء علیه‌السلام زمین کربلا را خریدند و وقف زائرین خودشان کردند، بعضی‌ها به این استناد می‌کنند.

[آقا] که چه؟

[ادامه سؤال] توسعه حرم به دست خود حضرت سیّدالشّهدا بوده و آن زمین را خریده‌اند که بعد برای زائرینشان مشکلی پیش نیاید.

استاد: می‌دانم؛ ببینید الآن هم مشکلی پیش نمی‌آید. نه این که مسئله این است [که] حضرت در آنجا از همان افراد بنی اسد همان موقع خریدند. [تا] آنها قضیّه [زمین کربلا (حرم و اطراف آن)] را از خودشان رفع ملکیّت داشته باشند و اینها. این به جای خود، صحبت ما الآن این است [که] اگر فرض کنید حضرت این کار را هم نمی‌کردند و این زمین‌ها زمین آنها بود، آیا نمی‌بایست حکومت اسلام بیاید [این زمین‌ها] را از آنها بخرد و در محدودۀ حرم و اینها قرار بدهد؟! [البته] پولش را به آنها بدهد؛ نه این که [همین‌طوری بگیرد]. این حقّ عدم واگذاری و حقّ ملکیّتی که نبایستی واگذار بشود آیا در آنجا هم باید إعمال بشود یا نباید بشود؟ صحبت در این است. ولی خب حضرت آمدند و آن کار را انجام دادند. کار را راحت‌تر کردند که دیگر یک آقایی با عمامۀ این قدری نیاید بگوید: «آقا اینجا وقفی است! و نمی‌دانم [چه است]! و امام رضا بعد آمده‌ است!» حضرت از اوّل خودشان جاده را صاف کردند؛ راه را صاف کردند. حالا اگر حضرت این کار را نمی‌کردند، طرف می‌آید می‌گوید: «این مِلک من است» فرض کنید ده متر هم تا قبر بیشتر فاصله ندارد. می‌گوید: «نمی‌خواهم بفروشم.» خب چه‌کار می‌کردند؟! [می‌گوید]: «می‌خواهم باشد! زائر نمی‌خواهد بیاید! زائر برود از دور سلام بدهد! نمی‌خواهد بیاید جلو!» خب فرق نمی‌کند اگر قرار بر این است که تبدیل و تغییر وقف حرام است، آن سلب ملکیّت شخص از او، هم حرام است. تفاوتی نمی‌کند؛ هر دو حرام است؛ حرام، حرام است دیگر. شما نمی توانید اختیار چیزی را از یک شخص سلب کنید و وقف را هم نمی‌توانید از آن مجرای خودش تغییر بدهید هر دو یکی است.