شیعۀ واقعی یعنی پیرو حق و کلام معصوم علیهالسلام

این مسئله، بی‌جهت [و] همین‌طوری برای انسان حاصل نمی‌شود. و خب بالأخره بزرگان و اولیاء در این زمینه زحماتی کشیده‌اند تا این که بتوانند این مسیر و این مکتب را با این دیدگاه و با این بینش، به گوش افراد برسانند.

سایر دیدگاه‌ها که خب وجود دارد! هست! [به شکل] کپی و زیراکس که هست الحمدلله! سایر مواضع که وجود دارد. [دیدگاه‌هایی که می‌گویند]: «به هر راهی می‌خواهی برو تا به مطلب برسی!» که همیشه بوده. «هر کاری می‌خواهی بکن [تا] تو را به مقصود برساند!» که همیشه بوده. «برای رسیدن به مطلوب، هر چیزی را می‌توانی انجام بدهی و قابل توجیه هست!» این حرف‌ها که همیشه بوده. یک فرقی باید اینجا باشد. یک مسئله‌ای باید در اینجا وجود داشته باشد که طبعاً در سایر موارد شما مشابهش را نمی‌بینید. شما الآن می‌گویید: «معاویه در آن زمان عجب پدر سوخته‌ای بود! عجب آدم حقّه بازی بود! عجب چیزی بود!» خب مگر معاویه چه کرد که حقّه باز بود؟ نماز بود که می‌خواند، بیچاره! روزه را هم که ظاهراً جلوی همه می‌گرفت؛ حالا [اگر در] باطن می‌رفت می‌خورد، آن [را] دیگر خدا خودش می‌داند، ولی ظاهراً جلوی افراد می‌آمد روزه هم می‌گرفت. بالای منبر هم می‌رفت و نماز جمعه هم می‌خواند، حج هم انجام می‌داد، این کارها را انجام می‌داد. چرا ما به او می‌گوییم: «حقّه باز»؟ مگر این چه گناهی کرده که باید به او بگوییم: «آدم عوضی، متقلّب، ریاکار، دروغگو، حقّه باز»؟ مگر او چه‌کار کرد؟ تارِک نماز که نبود، نمازش را می‌خواند. حالا گناه [کرده باشد]! مگر ما گناه نمی‌کنیم؟ مگر ما همه معصوم هستیم؟ مگر گناه نمی‌کنیم؟ ها؟ این معاویه چه‌کار کرد؟ که در مقابل [او این گونه واکنش نشان می‌دهیم]؟ [می‌گوییم] این [معاویه] در مقابل علی[ علیه‌السّلام] ایستاد! ما چطور؟؟ آیا ما در مقابل حقّ نایستادیم؟! ایستادیم یا نایستادیم؟!

﴿بَلِ اَلْإِنْسٰانُ عَلىٰ نَفْسِهِ بَصِيرَةٌ وَلَوۡ أَلۡقَىٰ مَعَاذِيرَهُ﴾¹ می‌گوییم: «معاویه در مقابل علی ایستاد» و [این موضوع] درست هم هست. حق نداشت در مقابل علی حرف بزند. در مقابل کسی که پیغمبر [او را ولی پس از خود معرفی کرده بود، حق نداشت بایستد]. امّا علی فقط همان است؟! [علی فقط] در آن زمان [است]؟! در این زمان علی وجود ندارد؟! علی در این زمان کیست؟! پسرش امام زمان ارواحنا فداه. و السلام، همین [و] بس². این [امام زمان] پسر آن علی است. آن علیِّ آن زمان، این علیِّ این زمان. [علیِّ این زمان] فقط امام زمان است و بس. آیا ما در مقابل [این] امام زمان که الآن هست، نایستادیم؟ آیا الآن پروندۀ ما پیش امام زمان سفید است؟ هان!