وظیفۀ حکومت اسلامی در اعطای حریّت وعزّت به ملت

امام زمان علیه السّلام از همۀ افراد بهتر و عمیق‌تر و دقیق‌تر می‌داند که غیر  از ذات الهی همه صفر هستند. از من با این همه بحث و مباحثات و این چیزها بهتر می‌داند. از شماها با این همه مطالعات و با این همه تحقیقات و امثال‌ذلک بهتر می‌داند، که آنچه هست فقط ذات و عنایت او و توفیق او است و آن طنابِ ربط بین او است، طناب قطع بشود، امام زمان با ما یکی است. هیچ تفاوتی ندارد. او چون از همه بیشتر می‌داند امام زمان است. چون این قضیّه را از همه بیشتر درک کرده واسطۀ بین خدا و عالم وجود است. کسی واسطه بین خدا و عالم وجود است که صفر باشد! یک باشد، واسطه نیست. دقت می‌کنید چه می‌خواهم عرض کنم! یک و نیم باشد، واسطه نیست. دو باشد، واسطه نیست. [آن وقت] ما چه هستیم؟ ما به‌اضافۀ بی‌نهایت هستیم! این به‌اضافۀ بی نهایت ـ که یک عدد جبری است ـ باید پایین بیاید پایین بیاید به میلیارد برسد، پایین بیاید پایین بیاید به میلیون و نهصد هزار و صد هزار و دویست و بیاید به پنج و ده و دو یک و نیم و بعد هم به صفر برسد. به صفر که رسیدی داخل ولایت رفتی، تمام شد. یعنی هرچه انسان کم می‌کند، نه این که داخل ولایت نیست، هست، حصّۀ او کم است، مدام تجردش بیشتر می‌شود است. به اینجا که صفر است رسید، [با ولایت] یکی شد. اتّحاد در آنجایی است که خودت هم مثل او به صفر برسی. مسئله این است.

خب این یک مسئله مربوط به خود امام است که حضرت فرمودند: چرا شما نباید به استقبال من بیایید؟ [حضرت می‌توانستند بگویند:] من حاکم اسلام هستم. من خلیفۀ مسلمین هستم. من کسی هستم که در روز عیدغدیر رسول خدا دست مرا گرفت و بلند کرد و به همه نشان داد و مرا نصب کرد. بیست و پنج سال خلافت من را غصب کردند و الآن باید تشکر هم بکنید. خوب کاری هم کردید! بیست و پنج سال حق ما را غصب کردند و خلافت ما چه شد و از این حرفها. باید بیایید تشکر کنید. که حالا ما خودمان کنار رفتیم، شما آمدید و تجلیل کنید. خدا هم به شما ثواب می‌دهد! عظمت اسلام است! اینها همه عظمت اسلام است و چه و چه.