چگونه واردِ کشتی نجات امام حسین شویم؟

این سفینه‌النجّاة سفینه‌ای است که انسان را سوار خود می‌کند و خیلی آرام و مطمئن و بدون هلاکت و شبهه و تردید و انحراف، حرکت می‌دهد و خودش هم سُکّان این کشتی را به دست دارد [که] از کجا ببرد که گرداب نباشد و از کجا ببرد که به باد و طوفان برنخورد و سریع به مقصد برساند. این سفینه، سفینۀ امام حسین است.

لزوم ورود به کِشتیِ امام حسین برای رسیدن به مقصد

در این سفینه باید وارد شد، به این سفینه باید توسّل کرد و برای رسیدن به مقصد، باید از امام حسین مدد خواست. و انسان برای رسیدن به مقصد، باید ولایت آن حضرت و شفاعتش را توشۀ راه خودش قرار بدهد؛ زیرا انسان خودش که نمی‌تواند حرکت کند.

معنای کشتی نجات و وظیفۀ انسان در قبال آن

خب چگونه این سفینۀ امام حسین، سفینه است و چه کار‌هایی را انجام می‌دهد؟! دستوراتی که [امام حسین علیه‌السلام] خودش داده، صحبت‌هایی که خودش کرده، کار‌هایی که خودش انجام داده است، باید انسان یک‌به‌یک به اینها نگاه کند و به آنها عمل کند دیگر! این می‌شود سفینةالنجاة! نگاه به کار‌های امام حسین کند، می‌شود سفینةالنجاة. نگاه به حرکت امام حسین کند، می‌شود سفینةالنجاة. نگاه کند که حضرت کجا وقوف کرد، او هم وقوف کند؛ حضرت کجا حرکت کرد، او هم حرکت کند.

این‌طور نیست که سفینه همه‌جا حرکت کند؛ این کشتی‌هایی که تجاری هستند و از این‌طرف به آن‌طرف می‌روند، در بعضی از جاها می‌ایستند؛ [اگر] حرکت کنند، موج آنها را برمی‌گرداند؛ شبهه ندارد! شما می‌بینید که یک کشتی صدوهفتاد‌متری برگشت! باید بایستد، نباید حرکت کند. می‌ایستند تا این امواج از آن شدّت بخوابد و بعد دوباره به مسیر ادامه می‌دهند. در بعضی از جاها باید موتور با تمام توان کار کند تا بتواند جلوی موج را بگیرد. کجا باید بایستد؟! اینها را که من نمی‌دانم! اینها را آن ملوان، آن فرماندۀ کشتی، آن کاپیتانی که دارد راه می‌برد، او می‌داند که الآن این موج، موجی است که موتور باید با قدرتِ تمام کار کند تا بتواند با آن مبارزه کند. در بعضی جاها باید بایستد؛ یک اصطلاحی هم دارد که «حرکت عَرْضی» که می‌خورَد، اگر با حرکت از رو باشد، قطعاً می‌تواند موجب برگرداندنِ کشتی شود؛ مخصوصاً در بعضی از اوقات که کشتی خودش بار زیاد زده، که بادگیرش زیاد است. اینها همه محاسباتی است که آنها می‌کنند. این‌طور نیست که حتماً [همیشه] حرکت کنند.