
چگونه واردِ کشتی نجات امام حسین شویم؟
ضرورت پایبندی بر سنّت و روش برگزاری صحیح مجالس اهلبیت علیهمالسلام
برگزاری مجالس سیدالشهدا علیهالسلام باید به همان شیوهای باشد که ائمه و اولیاء الهی فرمودهاند و این نوع عزاداری است که انسان را در کشتی نجات وارد میکند؛ شاید بتوان گفت مقصود اصلی آیتالله سید محمدمحسن طهرانی از این سخنرانی، همین جمله است. ایشان ابتدا دربارۀ تأثیر شرایط بر فراموشی سنّت سخن میگویند و برای آن دو مثال اصلی میزنند: 1. نشستن روی زمین؛ که در ذیلِ آن با نقد رسمهای غلط مهمانیها و محافل عروسی در پذیرایی، بحث به نقد برخی رسوم عروسی و ارتباط با نامحرم کشیده میشود و مطالب بسیار مهمی مطرح میگردد. 2. برگزاری مجالس اهلبیت بر اساس سنّت؛ ایشان معنای کشتی نجات و راه ورود در آن را مطرح میکنند و با نقد روشهای مرسوم عزاداریهای امروز، معنای صحیح «گریه» و «گریاندن»، روش درست برگزاری مجالس اهلبیت و وظیفۀ مهم صاحبخانه در آن را تبیین مینمایند.
چگونه واردِ کشتی نجات امام حسین شویم؟
توضیحات:
برگزاری مجالس سیدالشهدا علیهالسلام باید به همان شیوهای باشد که ائمه و اولیاء الهی فرمودهاند و این نوع عزاداری است که انسان را در کشتی نجات وارد میکند؛ شاید بتوان گفت مقصود اصلی آیتالله سید محمدمحسن طهرانی از این سخنرانی، همین جمله است. ایشان ابتدا دربارۀ تأثیر شرایط بر فراموشی سنّت سخن میگویند و برای آن دو مثال اصلی میزنند: 1. نشستن روی زمین؛ که در ذیلِ آن با نقد رسمهای غلط مهمانیها و محافل عروسی در پذیرایی، بحث به نقد برخی رسوم عروسی و ارتباط با نامحرم کشیده میشود و مطالب بسیار مهمی مطرح میگردد. 2. برگزاری مجالس اهلبیت بر اساس سنّت؛ ایشان معنای کشتی نجات و راه ورود در آن را مطرح میکنند و با نقد روشهای مرسوم عزاداریهای امروز، معنای صحیح «گریه» و «گریاندن»، روش درست برگزاری مجالس اهلبیت و وظیفۀ مهم صاحبخانه در آن را تبیین مینمایند.
چگونه واردِ کشتی نجات امام حسین شویم؟
17بررسی و اجرای دقیق روش ائمه، از مصادیق ورود در کشتی نجات
سفینةالنجاة بودن امام حسین یعنی این! یعنی انسان کار و مرام و روش حضرت را یکبهیک نگاه کند و ملاحظه کند و بعد ببیند که خودش تا چه مقدار به آن مرام پایبند است.
نمونهای از روش ائمه: سیرۀ امام رضا علیهالسلام در اطعام
سفره میاندازند، امام رضا میگوید: «همۀ آن افراد باید بیایند و سر سفره بنشینند.» حتّی آن شخصی که اسطبلدار است، او هم میآید.1 منزل امام رضا اینطور بود؛ همه میآمدند. سفرۀ درجهاول نداشت که آقایان رؤسا همه در یک اتاق و تالار بنشینند و آقایان زیردستیها و وزیرها در یکجا بنشینند و آقایان مدیران [هم یکجا بنشینند] و آن پایینپایینها هم دیگر بیچارهها بروند در آشپزخانه، هرچه گیرشان آمد بخورند!
امام رضا سفره میانداخت، هرکسی که هست تا آن غلام وقتی که نشست، آخرسر، خود حضرت میآمد و به یکاندازه غذا [برای همه بود؛] همه یککیفیت و یکاندازه بود.
نمونهای از روش ائمه: سیرۀ امام رضا علیهالسلام در برخورد با غلامان و زیردستان و کارگران
اینها چیزهایی است که ما باید بفهمیم و بدانیم. درعینحال چیزی هم که [به خادمش] میگوید اگر انجام نمیداد، او را تنبیه هم میکرد [که] «چرا انجام ندادی؟!» هرچیزی جای خود! نه اینکه حالا چون ما امام هستیم، ببخشیم! نهخیر، [اینجا] بخشش ندارد!
[مأمورِ] حضرت رفته بود با یکی [دستمزد را] طی نکرده بود [و برای کار او را آورده بود]، حضرت دعوایش کردند و تنبیه کردند که برای چه رفتهای و یک عمله آوردهای [ولی] با او طی نکردهای؟2 خب اینها چیزهایی است که دستور است دیگر! حساب حساب است، کاکا برادر. هرچیزی جای خودش را دارد. باید نظام [رعایت شود].
بعضی میگویند: «حالا چون انسان [در راه خدا] است، در هرچیزی باید بگذرد!» نه، گذشت ندارد! حساب دارد! در یکجا باید بگذرد، در یکجا نباید بگذرد! در یکجا، طرف میخواهد سوءاستفاده کند، بعد [اگر انسان از او بگذرد] میگوید: «حاج آقا را رفتم خرش کردم!» یعنی این است! این نیست که بگوید: «عجب آدم [باگذشتی] است و گذشت کرد.» [بلکه] میگوید: «دیدی چه خر شد؟! دوتا قربانصدقهاش رفتیم و یک خُرده جلویش [بغض ] کردیم و دلش را به دست آوردیم و کشیدیم بالا رفت!» آنجا باید صاف بایستد و تا قِران آخر را بایستی بگیرد! بله، وقتی که میبیند [جایگاه گذشت] است، آن دیگر یک مسئلۀ دیگر است. اینها مرام [حضرت] است.
- عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 184:
«نَصَبَ مَائِدَتَهُ أَجلَسَ مَعَهُ عَلىٰ مَائِدَتِهِ مَمَاليكَهُ وَ مَوَاليَهُ حتَّى البَوّابَ السّائِس.» - الکافی، ج 5، ص 288.
- عیون اخبار الرضا، ج 2، ص 184:
