اخلاص در عمل (مجمع تحقیق)

 آسان است. آدم راحت خیلی چیزها را. پای عمل كه بیاید آن موقع معلوم می‌شود كه تا چقدر به مطالبی كه می‌گفتیم خودمان باور داریم، باور داریم. بله، انشاءاللَه. دعا كنید كه همه ما، دعا كنیم كه نسبت به این مسئله خدا به ما توفیق بدهد. چون عرض كردم خدمتتان، مطالبی كه این جا هست، روزنامه و مجلّه نیست، حواسمان جمع باشد، شما به كتابهایی دارید دست می‌برید كه ولی خدا نوشته‌ها!! حواسمان هست دارید چه می‌كنید؟ شما با مطالبی سر و كار دارید كه از وحی آمده، از كتابها جمع‌آوری نشده، مسائل مسائلی است كه از منبع وحی سرچشمه گرفته، با دم شیر دارید بازی می‌كنند، خلاصه مسئله، لذا می‌گویند كه باید اخلاص را بالا برد؛ وقتی كه اخلاص ندارید نیایید این جا! صریح دارم می‌گویم: آمدنتان اشكال دارد. وقتی خلوص ندارید، نیایید! چون آمدن شما در نفوس بقّیه اثر سوء می‌گذارد.

 مرحوم آقا می‌فرمودند: درعصر جمعه كسانی كه ناراحتی دارند، كسانی كه خوابشان می‌آید، كسانی كه فكرشان مشوّش است در جلسه عصر جمعه شركت نكنند چون بقیه را هم خراب می‌كنند. بنده خودم بودم در بعضی جلسات كه ایشان بعضی افراد را بیرون می‌كردند: آقا بروید بیرون، بروید هر وقت بین خودتان را در بیرون اصلاح كردید آن موقع جلسه بیا.

 به بعضی می‌گفتند آقا شما چهل روز جلسه نیا! وقتی دو نفر با نقار وارد جلسه بشوند بقیه را هم خراب می‌كنند، به فیضی كه باید برسد نمی‌رسد، می‌آید تا دم در می‌ایستد. ارتباطی كه در جلسه هست این ارتباط، ارتباط ظاهر كه نیست، این ارتباط در نفس است. وقتی یك نفس آلوده باشد خوب جلوی فیض را می‌گیرد. چرا می‌گویند بر سر محتضر جنب حاضر نشود! چون نمی‌گذارد ملائكه بیاید. این بدبخت دارد جان می‌دهد، باید ملائكه بیاید، باید نفوس طیبه بیاید، یك آدم جنب می‌آید آن جا می‌گیرد می‌نشیند، جلوی ملائكه را می‌گیرد و ملائكه می‌آیند پشت در می‌ایستند، خب بلند شو برو بیرون بابا! این الآن موقع رفتن نیاز دارد به این كه این افراد بیایند در حضورش. لذا می‌گویند: بنشینید دعای عدیله بخوانید سوره یس بخوانید، توسّل بكنید، كه با این خواندنها، با این احضار ارواح این راحت برود! تعلّقش كنده بشود، با خوشی برود، با فرح و سرور برود. این مجالس هم همین است، این هم همین است، وقتی كسی خلاصه فكرش ناراحت است نباید بیاید این جا، وقتی كسی با یك كسی دیگر كدورت دارد نیاید این جا. خب، گرچه این می‌آید سر این كار می‌نشیند و آن هم می‌رود سر آن كار می‌نشیند ولی فضا را خراب می‌كند، فضا خراب می‌شود و در جایی كه با سخن اولیاء انسان سر و كار دارد نباید فضا خراب بشود، این فضا خراب شدن گیر می‌اندازد در كار، مانع می‌اندازد در كار، پیچ میدهد كار را و این مطلبی است كه خب بایستی كه ما به آن توجّه كنیم، بنده خودم همین طور هستم خودم. وقتی گاهی اوقات احساس می‌كنم كه حالم مناسب برای نوشتن نیست، نمی‌نویسم. دو ساعت،