اهمیت عمل بر اساس ظاهر

عدم تغییر حال اولیای الهی به‌واسطه اطلاع بر خوارق عادات

این بزرگان وقتی که اطّلاع [بر مسائل خارق عادت] پیدا بکنند، برای آنها مشکل نیست. چرا؟ چون اطّلاع، تغییری در مشی ظاهر آنها ایجاد نخواهد کرد. سر سوزن فرق نمی‌کند؛ سرِ سوزن! بنده که این را می‌گویم، خودم تجربه کرده‌ام! در زندگی بزرگان تجربه کرده‌ام و دیده‌ام. بعدها، که دیگر برای ما مسئله طور دیگری شده بود، [اما اوایل] قضایا به یک نحو می‌گذشت، می‌گذشت، می‌گذشت؛ آخر می‌دیدیم عجب! مرحوم آقا همه اینها را قبلاً می‌دانسته و اطّلاع داشته است و طبق ظاهر طبق همین مسائل ظاهر پیش می‌آمد و می‌رفت و مسائل انجام می‌شد. آن حادثۀ اسفناک اتفاق می‌افتاد و تمام می‌شد و بعد می‌دیدیم عجب! ایشان می‌توانسته جلوی آن را بگیرد، راه داشته است، [قدرت] داشته است، و خود او می‌دانسته، ولی همین‌طور ایستاده و نگاه کرده است، که دارد این‌طور می‌شود و هیچ انجام نمی‌داد! و این فرق بین فردِ کامل و غیر‌کامل است.

حکایتی از حاج هادی ابهری در استفاده از برخی اذکار

خدا بیامرزد مرحوم حاج هادی ابهری ـ رحمةالله‌علیه ـ . یکی از بستگان ما فوت کرده بود. و حاج هادی او را خیلی دوست داشت. خیلی، خیلی دوست داشت. شخصی نشسته بود و از حاج هادی سؤال کرد که: «حاجی اگر شما بودی می‌گذاشتی که این فوت بکند؟!» خب ایشان، مرحوم حاج هادی گاهی اوقات یک حمدهایی می‌خواند؛ برای خودش یک عزم‌هایی داشت و مریض شفا پیدا می‌کرد! و بعضی از همت‌ها و عزم‌هایی را اِعمال و ابراز می‌کرد. [حاج هادی] گفت: «اگر قبلا مطلع می‌شدم، نمی‌گذاشتم که این بشود!» من آن موقع یادم است چهارده سالم بود، سیزده چهارده سالم نبود. در همان عالم بچگی گفتم که: «خب حاج آقا! آیا این کار شما به صلاح او هم بود یا نبود؟!» این را که گفتم اصلا [وضعیت تغییر کرد]. حالا بچه سیزده ساله [در مقابل حرف] آن پیرمرد! خودمان را نخود آش کردیم و انداختیم! ایشان تازه یک‌دفعه انگار به یک قضیه‌ای [پی برد]. یعنی فردی بود که شاید هم‌چنین کاری می‌کرد، ولی ادراک و معرفت مسئله یک چیز دیگر است. که انسان نسبت به یک قضیّه معرفت [داشته باشد.]