علامه سید محمدحسین حسینی طهرانی به پنج اصل حیاتی در راه عرفان می‌پردازد: صمت، سلامت مزاج عزلت، سهر،دوام ذکر.ایشان با استناد به روایات و مثال‌هایی از جمله تمثیل مرحوم قاضی از ته‌نشین شدن رسوبات در حوض، توضیح می‌دهند که چگونه سکوت باعث آرامش قلب و آماده‌سازی نفس برای دریافت تجلیات الهی می‌شود. علامه همچنین بر لزوم پرهیز از گفتار و شنیدنی‌های بیهوده تأکید کرده و سلامت بدن را به عنوان مرکبی برای روح در مسیر حرکت به سوی خدا معرفی می‌کند. به اعتقاد ایشان، حفظ بدن نه تنها با زهد منافاتی ندارد، بلکه عین زهد است، زیرا بدن سالم به سالک کمک می‌کند تا به مقصد برسد.