پاسخ به دوشبهه مهم پیرامون برخی مطالب در کتاب «روح مجرد» علامه طهرانی، موضوع اصلی این سخنرانی است. شبهه نخست، سوءبرداشت از تعبیر «ابتهاج» مرحوم حداد در روز عاشوراست که حضرت آیةاللّه سید محمدمحسن حسینی طهرانی رضوان اللّه علیه می‌فرمایند: برخی آن را با شادی و سرور عرفی اشتباه گرفته‌اند، درحالی‌که مراد و مقصود، انبساط روحی عارف در برابر عظمت و عمق واقعه عاشورا است. شبهه دوم، بحث اطاعت بی‌چون‌وچرای علامه طهرانی از استادش مرحوم حداد است، که برخی آن را خلاف شرع پنداشته‌اند. حضرت آیةاللّه طهرانی درپاسخ به این شبهه می‌فرمایند: مراد از اطاعت بی‌چون و چرا، اعتماد مطلق تربیتی و معنوی به ولیّ الهی است، نه نقض احکام شرع. حضرت استاد با بیان سیره عملی مرحوم حداد، تعبد دقیق ایشان به احکام، و مشاهده‌های عینی از تقیّد ایشان، اثبات می‌کند که بزرگانی مثل ایشان نه تنها مخالف شرع عمل نمی‌کردند، بلکه از متعبدترین افراد به ظواهر شریعت بودند.