تحلیلی بر مراتب عصمت؛ ماجرای گلایه حضرت زهرا از امیرالمؤمنین چه بود؟
جدیدشما در یکی از جلسات اخیر فرمودهاید که در هر زمان فقط یک معصوم حضور دارد؛ بنابراین وقتی امام حسن علیهالسلام هستند، امام حسین علیهالسلام معصوم نیستند و آنچه را که امام حسن ادراک میکنند، امام حسین ادراک نمیکنند. همچنین آنچه را حضرت علی علیهالسلام ادراک میکنند، حضرت فاطمه سلاماللهعلیها ـ نعوذبالله ـ ادراک نمیکنند و به همین دلیل اعتراض کردند که حضرت علی علیهالسلام در پاسخ فرمودند: «اگر میخواهی نام پدرت را در اذان بگویند و حذف نکنند، صبر کن.»
لطفاً بفرمایید پس حضرت فاطمه سلاماللهعلیها چه زمانی معصوم بودند و چه زمانی آن مسائل را ادراک کردهاند؟! چراکه همواره در زمان حیات نورانی ایشان، یک معصومِ دیگر حضور داشته است. از سوی دیگر، تکلیف کلام حضرت رسول صلیاللهعلیهوآلهوسلم چه میشود که فرمودند: «یا علی، تو هرچه را که من میبینم و میشنوم، میبینی و میشنوی»؟
وانگهی، شما نقل میکنید که حضرت علامه طهرانی فرمودهاند: «اصحاب سیدالشهداء با ایشان یکی بودند.» بنابراین حضرت زینب سلاماللهعلیها نیز که در شب عاشورا گلایهای با حضرت داشتند و امام، ایشان را به صبر دعوت کردند، با ایشان یکی بودهاند.
حال آیا نمیتوان گفت مواردی هم که شما ذکر کردید از همین قبیل است و این بزرگواران در باطن با یکدیگر اتحاد داشتهاند؟ یعنی ـ زبانم لال ـ حضرت زهرا أرواحُالعالَمینَ لِتُرابِ مَقْدَمِهَا الفِداء از اصحاب امام حسین علیهالسلام مرتبۀ نازلتری دارند و نمیتوانند با امام علی علیهالسلام اتحاد درونی داشته باشند؟!
یا با توجه به این مصراع که میفرماید: «میان عاشق و معشوق هیچ حائل نیست»، آیا این رابطه میان اولیای خدا چیزی است که با افهام و عقول بشری دستیافتنی باشد؟
