۱. اگر انسان باخدا و باایمانی که نمازهایش را کامل می‌خواند، در مناسبت‌هایی مانند نیمۀ شعبان یا روزهای ولادت ائمه فوت کند، آیا ممکن است این سؤال پیش بیاید که چرا در روز شادی و جشن از دنیا رفته است؟

۲. آیا فوت در روز ولادت امامان اشکالی دارد و آیا چنین شخصی به بهشت می‌رود؟

۳. اساساً چرا برخی از افراد (انسان‌های خوب) در ماه‌های پرفضیلتی مانند ماه شعبان از دنیا می‌روند و چرا در روز شهادت امامان، مثلاً روز شهادت امام رضا علیه‌السلام یا در ماه محرم از دنیا نمی‌روند؟

با تشکر.