۱. من در طول روز ـ معمولاً اکثر اوقات ـ سعی می‌کنم که نگذارم هیچ فکری به ذهنم بیاید و تلاش می‌کنم مثلاً با گفتنِ ذکر یا به صورت ارادی، خواطری را که می‌خواهد به ذهنم بیاید متوقف کنم. آیا این روش درست است؟ در بیشتر اوقات که به صورت ارادی سعی می‌کنم جلوی خواطر را بگیرم تا فکرهای بیهوده به ذهنم نیاید، سرم درد می‌گیرد! آیا این حالت عادی است؟

۲. من مبتلا به بیماری وسواس فکری هستم؛ البته الان بهتر شده‌ام اما نه به صورت کامل. حال آیا امکان دارد که من به مرحله‌ای برسم که کلاً آن فکرها را فراموش کنم، یا دیگر نتواند این‌قدر مرا اذیت کند؟

۳. در سؤالِ «توجه به نفس در هنگام سکوت»، آمده است که:

«توجه به نفس در ابتدا به معنای تجرید ذهن و خالی کردن آن از همه خطورات و تخیلات است و انسان پس از مدتی می‌تواند قدرت بر اختیار گرفتن ذهن خود را پیدا نماید؛ البته پس از این مرحله، مراتب دیگری نیز وجود دارد.»

اگر امکان دارد در مورد «مراتب دیگرِ این موضوع» توضیح بیشتری بدهید. آیا این‌ها برای رفع بیماری وسواس فکری من مفید هست؟

با تشکر.