هوالعلیم علت این مطلب آن است که امیرالمومنین علیه السلام حقیقت ولایت است و ولایت باطن رسالت و مغزّ آن می باشد. از آنجا که باطن همیشه باید در پشت ظاهر قرار گیرد و ظاهر همچو پوسته و قشری حافظ آن باشد، بنابراین نمی توان این حقیقت را ظاهر و آشکار در قرآن مطرح نمود. البته روایات و کلمات بزرگان در این باب بسیار است و بنده فقط اشاره ای در اینجا نمودم. و علت اینکه اسم پیامبر ذکر شده است، به جهت این است که پیامبر هر دو جهت ظاهر و باطن را دارا بوده است. و به همین جهت است که خداوند امیرالمومنین علیه السلام را معیار و میزان حق و باطل قرار داده است و بواسطه او صف منافق از مؤمن متمیّز خواهد شد. و رسول خدا فرمود: ای علی من بر تنزیل قرآن با مشرکین جنگ نمودم و تو بر تأویل قرآن و تأویل فرآن یعنی ولایت امیر المؤمنین علیه السلام. اگر اسم امیرالمؤمنین در قرآن می آمد که دیگر امتحان و ردّ و قبول افراد معنائی نداشت.